مبانی فقهی مشارکت زنان در توسعه اجتماعی از نگاه مذاهب خمسه

قرآن مرد و زن را از نظر اینکه انسان است مساوی و دارای هویت واحد می داند و هیچ فرق بین مرد و زن قایل نیست. شریعت اسلامی با توجه به توانایی های روحی و جسمی و واجبات و مسئولیت هایی برای آنان تعیین نموده است. در بعد کسب معنوی و پیمودن مسیر معنویت و وصول به مقامات عالی هیچ حد و حصری وجود ندارد. در این مقاله اثبات مشارکت زنان در توسعه اجتماعی از دیدگاه فقهای مذاهب اسلامی پرداخته شده است. برای مشارکت اجتماعی خطاب های شارع عام است، فقهای اسلامی از عمومیت نصوص استدلال نموده اند و بر این امر تاکید ورزیده اند که زنان در توسعه اجتماعی با رعایت ضوابط شرعی نقش پررنگ دارند. حضور زنان در برخی امور ویژه زنان و در بسا اوقات مشارکت زنان را در مسائل اجتماعی فقها یک ضرورت اساسی دانسته اند. اگر این ضرورت رعایت نشود جامعه به سقوط، عقب گردی و عدم ترقی منجر خواهد شد. سال های متمادی تحقیقات و گفتگوها در رابطه با مشارکت زنان وجود داشته است، با گرایش های افراط و تفریط. اما در این تحقیق بیشتر تلاش بر این صورت گرفته است که مشارکت زنان در توسعه اجتماعی را از دیدگاه فقهای مذاهب خمسه به اثبات رسانده است. این پژوهش با توجه به روش توصیفی و تحلیلی به این موضوع پرداخته است.

کلیدواژه ها:

مبانی ، فقه ، مشارکت ، زن ، توسعه ، اجتماع