تئاتر پل ارتباطی فرهنگ، اجتماع، رسانه

تئاتر دارای ویژگی هایی از منظر ارائه، مکان ارائه... است که جاذبه فراوانی برای همه اقشار دارد و به دلیل وجود همین جذابیت می تواند باعث انتقال انواع مضامین به سطح جامعه شود اما یکی از مهم ترین آنها وجه اجتماعی آن است. تئاتر به سبب زنده و به روز بودن و گذرا بودن شباهت بسیاری به رویدادهای روزمره زندگی، این وجه از نمایش شاید با کمی اغماض در ایران مغفول مانده است. درباره وجه اجتماعی تئاتر و تاثیر آن چه در دوران نبود رسانه های صوتی و تصویری و چه اکنون در طوفان فناوری های مربوط سخن بسیار رفته است. هدف این مقاله نیاز تئاتر به مخاطب برای زنده ماندن و کارکردهای گسترده تئاتر در جوامع امروزی و تاثیرگذاری تئاتر در شئون مختلف فرهنگی، اجتماعی، هنری در سطح جامعه است. نتایج تحقیق نشان می دهد که توجه به نقش آموزشی و تربیتی مدارس و دانشگاه ها، استفاده از ظرفیت رسانه ها، توسعه همه انواع و گونه های نمایش مهم ترین اولویت ها برای نهادینه کردن تماشای تئاتر در کشور می باشد. در این مقاله با روش تحلیلی و توصیفی با تکیه بر جامعه شناسی بصری تلفیق از تحقیق کیفی ضمن بررسی و تحلیل ماهیت، تئاتر به موضوع جایگاه و کارکرد تئاتر در میان رسانه های نوین پرداخته ایم.

کلیدواژه ها:

تئاتر ، هنر ، اجتماع ، فرهنگ ، ارتباط رسانه ای