بهبود کارایی فرایند مناقصه و انتخاب پیمانکار در پروژه های عمرانی ایران با استفاده از رویکردی تلفیقی مبتنی بر شاخص های قراردادی تضمین های تعهدی و معیارهای صلاحیت

فرایند مناقصه و انتخاب پیمانکار در پروژه های عمرانی از مهم ترین مراحل چرخه عمر پروژه است که کیفیت تصمیم گیری در آن بر زمان، هزینه و کیفیت اجرای پروژه اثر مستقیم دارد. در ایران ساختار سنتی مناقصات اغلب با چالش هایی مانند عدم شفافیت اطلاعات، ضعف در ارزیابی صلاحیت پیمانکاران و ناکارآمدی در نظارت بر تضمین های تعهدی مواجه است. این پژوهش مروری با هدف تحلیل انتقادی نظام مناقصات کشور و ارائه یک چارچوب تلفیقی برای بهبود کارایی فرایند انتخاب پیمانکار انجام شده است. رویکرد مقاله مبتنی بر ترکیب سه مولفه اصلی است: شاخص های قراردادی، تضمین های تعهدی و معیارهای صلاحیت پیمانکاران. یافته های تحلیلی نشان می دهد که تلفیق مولفه های حقوقی، مدیریتی و اخلاقی در ساختار مناقصه می تواند موجب افزایش شفافیت، اعتماد و پاسخگویی در پروژه های عمرانی گردد. بر این اساس چارچوب پیشنهادی با تاکید بر اصلاح نظام رتبه بندی، بازنگری در شرایط عمومی پیمان و تقویت سازوکارهای تضمین نامه ای می تواند مبنایی برای سیاست گذاری و اصلاح آئین نامه های اجرایی در نظام فنی و اجرایی کشور باشد.

کلیدواژه ها:

مناقصه ، پیمانکار ، کارایی ، شاخص های قراردادی ، تضمین تعهدی ، صلاحیت پیمانکار