رابطه بین محیط ادراک شده با مشارکت در فعالیت بدنی در اوقات فراغت با نقش میانجی حمایت اجتماعی و خودکارآمدی در بین کارکنان شهرداری شیراز

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین محیط ادراک شده با مشارکت در فعالیت بدنی در اوقات فراغت با نقش میانجی حمایت اجتماعی و خودکارآمدی در بین کارکنان شهرداری شیراز انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان بود که با مراجعه به قسمت کارگزینی ۸۴۵ نفر تعیین شد. نمونه با استفاده از جدول مورگان (۲۶۴) نفر تعیین شد. این تعداد با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. روش این تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی و از نظر هدف کاربردی از لحاظ زمانی مقطعی و حال نگر است. برای تجزیه و تحلیل یافته ها از شاخص های آمار توصیفی شامل فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار، جهت مرتب کردن اطلاعات استفاده شد و به منظور تحلیل استنباطی داده های به دست آمده و با توجه به ماهیت سوال های پژوهش از ابزار اندازه گیری از روش های آمار استنباطی شامل آزمون مناسب آماری پیرسون و رگرسیون استفاده می شود. در این پژوهش، تحلیل ها بوسیله نرم افزار (SPSS۲۶) انجام گرفته است. نتایج این تحقیق نشان داد بین محیط ادراک شده با مشارکت در فعالیت بدنی در اوقات فراغت با نقش میانجی حمایت اجتماعی و خودکارآمدی در بین کارکنان شهرداری شیراز ارتباط معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

محیط ادراک شده ، مشارکت در فعالیت بدنی ، اوقات فراغت ، حمایت اجتماعی ، خودکارآمدی ، Statistical Package for Social Science