بررسی تاثیر تمرینات تعادلی با و بدون تحریک الکتریکی عضلات بر زانو درد ناشی از سندروم درد کشکی رانی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 92

فایل این مقاله در 6 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFPN06_034

تاریخ نمایه سازی: 28 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

PFPS یا سندروم درد کشکی رانی یکی از شایع ترین علل درد جلوی زانو است که شیوع آن در بزرگسالان حدود ۲۳ و در نوجوانان نزدیک به ۲۹ و زنان دو برابر مردان دچار این عارضه می شوند. عوامل خطر قابل اصلاح شامل ضعف عضلات چهارسر ران و سفتی باند ایلیوتیبیال و همسترینگ و پروناسیون بیش از حد پا است و عوامل بیرونی مانند خطاهای تمرینی و کفش نامناسب نیز می تواند علائم را تشدید کند. با وجود درمان های محافظه کارانه شواهد حاکی از آن است که اختلالات تعادل و تداوم درد و اختلال عملکرد ۴۰ درصد بیماران یک سال پس از شروع درمان همچنان ادامه دارد. این مطالعه داده های مربوط به اثر تمرین های تعادلی به تنهایی و همراه با تحریک الکتریکی (EMS ایتال فیت) عضله بر درد و عملکرد را خلاصه می کند. یک کار آزمایی تصادفی کوچک نشان داد افزودن تمرین تعادلی و تقویت عضله گلوتئوس مدیوس طی شش هفته باعث کاهش معنادار درد و بهبود زاویه کیو نسبت به تقویت تنهایی می شود. متا آنالیز سال ۲۰۲۵ شامل ۹ کار آزمایی نشان داد که ترکیب تحریک الکتریکی عصب و عضله (NMES) با تمرین درد را کاهش (اختلاف میانگین به ۰.۳۷)، عملکرد زانو را بهبود (اختلاف میانگین ۴.۷۶) و قدرت چهارسر را افزایش می دهد (SMD ۰.۵۵) در مقایسه با تمرین به تنهایی. با این حال یک مرور نظام مند در سال ۲۰۲۲ نتیجه گیری کرد که شواهد تمرین های تعادلی برای کاهش درد و بهبود عملکرد گزارش شده توسط بیمار در حد متوسط تا پایین است و شواهد اندکی برای بهبود تعادل قدامی خلفی وجود دارد. در سالمندان بدون PFPS، برنامه EMS دوازده هفته ای همراه با توان بخشی عمومی توده عضلاتی اندام تحتانی را افزایش داده و مانع کاهش تعادل شد. علاوه بر این تمرین همزمان عضلات چهارسر و پارااسپاینال با NMES نسبت به تحریک تنها چهارسر تعادل ایستا را بیشتر بهبود بخشید. شواهد موجود نشان می دهد که تمرین های تعادلی می تواند درد را کاهش داده و عملکرد زانو را بهبود ببخشد و افزودن EMS (ایتال فیت) ممکن است این اثرات را تقویت کند. با این حال کار آزمایی های با کیفیت بالا که به طور خاص سالمندان مبتلا به PFPS را کنند، بسیار محدود است. مطالعات آینده باید بر جمعیت سالمند متمرکز شوند تا مشخص شود آیا ترکیب تمرین تعادل با EMS نسبت به تمرین تعادل به تنهایی مزایای بیشتری به همراه دارد یا خیر.

کلیدواژه ها:

تحریک الکتریکی عضلات ، سندروم درد پاتلو فمورال ، تمرینات تعادلی

نویسندگان

محمود سیفی

کارشناسی ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی دانشگاه خوارزمی