رابطه استفاده از کفش نامناسب با پای پرانتزی تحلیل بیومکانیکی و فشار کف پا

بی شک، پای پرانتزی (واروس زانو) به عنوان انحراف فرونتال اندام تحتانی با تغییر محور مکانیکی، افزایش بار کمپارتمان داخلی زانو و اختلال توزیع فشار کف پا همراه است و می تواند زمینه ساز تغییرات دژنراتیو زودرس شود. با وجود مطالعات متعدد، عوامل ساختاری و عضلانی نقش دارند اما عوامل محیطی به ویژه نوع کفش کمتر بررسی شده است. هدف پژوهش بررسی رابطه استفاده از کفش نامناسب با شدت واروس و شاخص های بیومکانیکی فشار کف پا در بزرگسالان ۱۸ تا ۳۵ سال بود. مطالعه توصیفی-تحلیلی و مقایسه ای شامل ۸۰ شرکت کننده سالم با درجات مختلف واروس زانو بود که به دو گروه کفش نامناسب (n=۴۰) و کفش استاندارد (n=۴۰) تقسیم شدند. زاویه واروس و راستای مکانیکی زانو با گونیامتر دیجیتال و تصویر برداری اندام تحتانی اندازه گیری و توزیع فشار کف پا با صفحه فشار کف پا با نرخ نمونه برداری ۱۰۰ هرتز تحلیل شد. اطلاعات عادات پوشیدن کفش و سبک زندگی با پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد. نتایج نشان داد استفاده طولانی مدت از کفش نامناسب با افزایش معنادار زاویه واروس (۲۳/۸۴۷/۱ در مقابل ۱/۵۲+ ۴/۷۶ درجه، p<۰/۰۰۱) و فشار داخلی کف پا (۳۷/۴۱- ۲۴/۳۲۰ در مقابل ۱۸/۳۶- ۳۴/۲۴۹، p<۰/۰۰۱) همراه است. تحلیل رگرسیون و SEM نشان داد کفش نامناسب به صورت مستقیم و غیرمستقیم از طریق فشار (داخلی) واروس را تشدید می کند؛ فشار داخلی و مدت مواجهه مهم ترین پیش بینی کننده ها بودند. فعالیت بدنی اثر محافظتی و BMI اثر افزایشی داشت. این یافته ها بر اهمیت مداخلات پیشگیرانه طراحی کفش های با حمایت قوس داخلی و برنامه های اصلاحی هدفمند برای پیشگیری از پیشرفت پای پرانتزی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

پای پرانتزی ، واروس زانو ، کفش نامناسب ، فشار کف پا ، بیومکانیک