بازآفرینی پایدار بافت فرسوده حاشیه شرقی رودخانه تجن شهر ساری تدوین الگوی مفهومی مبتنی بر منظر رودخانه

این پژوهش با هدف تدوین الگوی مفهومی مناسب برای بازآفرینی پایدار بافت فرسوده حاشیه رودخانه تجن در شهر ساری انجام شد. با توجه به اهمیت منظر رودخانه به عنوان عامل سامان دهنده کالبدی، اجتماعی و زیست محیطی، پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی ترکیبی (کیفی و تحلیلی) ابتدا وضعیت موجود کالبدی، فضایی، آسیب های اجتماعی، اقتصادی و موانع مدیریتی موثر بر فرسودگی را تحلیل کرد. الگوی مفهومی پیشنهادی بر تعامل پویا میان ورودی ها، وضعیت موجود و پتانسیل ها، فرآیندمحوری، اجرای راهبردهای چهارگانه انسجام بخشی، رودخانه، احیای هویت، مشارکت محلی و توسعه پایدار و خروجی های مطلوب (کیفیت زندگی شهری و توسعه اکولوژیک) متمرکز است. یافته های کلیدی نشان داد که موفقیت بازآفرینی منوط به تعریف مجدد رابطه شهر و رودخانه بر اساس رویکرد منظر، محوریت مشارکت اجتماعی مستمر و ایجاد ساختار مدیریتی میان بخشی هماهنگ است. بر این اساس، راهبردهای عملیاتی شامل تدوین سند چشم انداز منظر محور، اجرای فازبندی شده پروژه های کوچک، تقویت نهادهای محلی (دفاتر تسهیل گری) و مرمت هدفمند بافت های دارای ارزش یادمانی ارائه گردید. این الگو چارچوبی جامع برای هدایت مداخلات آینده در بافت های فرسوده شهری متصل به رودخانه های شهری فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، منظر رودخانه ، بافت فرسوده ، مشارکت اجتماعی ، الگوی مفهومی