تاثیر تدریس معکوس بر یادگیری دانش آموزان در کلاس های حضوری

همه گیری کووید-۱۹ بزرگ ترین اختلال آموزشی قرن بیست و یکم را رقم زد و با تعطیلی گسترده مدارس و جایگزینی آموزش مجازی اضطراری کیفیت و عدالت آموزشی را در سراسر جهان به مخاطره انداخت. با بازگشت تدریجی به محیط های یادگیری حضوری، نظام های آموزشی با موقعیتی بی سابقه و پیچیده مواجه شدند که مستلزم شناسایی و تحلیل جامع عوامل موثر بر کیفیت یادگیری در این بستر جدید بود. این مطالعه با هدف انجام یک مرور نظام مند جامع بر روی این عوامل طراحی و اجرا شد. روش پژوهش بر اساس پروتکل PRISMA بود. پس از غربالگری بر اساس معیارهای ورود و خروج و ارزیابی کیفیت روش شناختی تعداد ۴۰ مقاله (۲۰ مقاله فارسی و ۲۰ مقاله انگلیسی) برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت و یافته ها در قالب سه مضمون اصلی و چند مضمون فرعی سازماندهی شد. مهم ترین یافته ها نشان داد که بازگشت به آموزش حضوری با وجود چالش های جدی، مزایای انکارناپذیری را احیا کرده است. این مزایا شامل تقویت تعاملات اجتماعی غنی و چندوجهی، افزایش انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان و امکان ارزیابی های فرآیندمحور و ارائه بازخورد موثر و به موقع است که همسو با نظریه های یادگیری اجتماعی است. در مقابل چالش های عمیق و نوظهوری نیز شناسایی شدند. مهم ترین آن ها شکاف فزاینده و قطبی شده یادگیری و تشدید نابرابری آموزشی بر پایه وضعیت اقتصادی - اجتماعی خانواده ها ناشی از تبعات طولانی مدت همه گیری است.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، حضوری ، دوره پساکرونا ، فقر یادگیری ، نابرابری آموزشی ، آموزش ترکیبی (هیبریدی)