بررسی تاثیر رابطه معلم با دانش آموزان بر ادراک از شایستگی خود و پایداری تحصیلی در سطح مدارس دوره دوم متوسطه شهرستان چاراویماق

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر رابطه معلم با دانش آموزان بر ادراک از شایستگی خود و پایداری تحصیلی در سطح مدارس دوره دوم متوسطه شهرستان چاراویماق انجام شد. روش تحقیق حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از حیث روش در زمره تحقیق های توصیفی پیمایشی می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل دانش آموزان مدارس دوره دوم متوسطه شهرستان چاراویماق می باشد که تعداد آنها ۷۱۷ نفر مشخص گردید. حجم نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران ۲۵۰ نفر مشخص و به روش تصادفی طبقه ای انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه کیفیت ارتباط معلم و دانش آموز موری و زوواک (۲۰۱۱)، مقیاس پایداری تحصیلی کلارک و مالکی (۲۰۱۹) و پرسشنامه ادراک شایستگی هارتر (۱۹۸۲) بود. برای تحلیل داده ها از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون با نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ استفاده شد. نتایج نشان داد که کیفیت رابطه معلم دانش آموز به طور معناداری با ادراک از شایستگی خود و پایداری تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معنی داری دارد. نتایج تحلیل رگرسیون خطی نشان داد که کیفیت رابطه معلم با دانش آموزان توانایی پیش بینی ۴۶.۹ درصد از واریانس ادراک از شایستگی خود و ۵۳.۹ درصد از واریانس پایداری را دارد. همچنین نتایج فرضیه های فرعی نشان داد دو بعد ارتباط مناسب و وجود اعتماد بر پایداری تحصیلی و ادراک از شایستگی خود تاثیر مثبت و بعد احساس بیگانگی رابطه معلم با دانش آموزان بر پایداری تحصیلی و ادراک از شایستگی خود تاثیر منفی دارد.

کلیدواژه ها:

رابطه معلم با دانش آموزان ، ادراک از شایستگی خود ، پایداری تحصیلی