اثربخشی آموزش مهارت های ارتباطی بر تنظیم هیجان و مهارت های ارتباطی کارکنان آزمایشگاه سلام شهر تبریز

هدف از این تحقیق تعیین اثربخشی آموزش مهارت های ارتباطی بر تنظیم هیجان و مهارت های ارتباطی کارکنان آزمایشگاه سلام شهر تبریز بود. روش تحقیق از نوع نیمه آزمایشی بود. نمونه آماری شامل ۴۰ نفر از کارکنان می شد که به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و گروه کنترل جای گرفتند. ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق، عبارت بودند از مقیاس تنظیم هیجان گراس و جان (۲۰۰۳) و مقیاس مهارت های ارتباطی کوئین دام (۲۰۰۴). گروه آزمایشی به کمک پروتکل آموزشی به مدت ۱۰ جلسه تحت آموزش مهارت های ارتباطی قرار گرفت. داده ها به کمک نرم افزار SPSS به روش تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکوا) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاکی از آن بود که آموزش مهارت های ارتباطی به صورت معنادار منجر به افزایش ارزیابی مجدد و مهارت های ارتباطی و همچنین کاهش فرونشانی در بین کارکنان آزمایشگاه سلام شهر تبریز شد. لذا نتیجه گیری می شود این مداخله می تواند روش مفیدی برای بهبود تنظیم هیجان و ارتقای مهارت های ارتباطی کارکنان این آزمایشگاه محسوب شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های ارتباطی ، تنظیم هیجان ، کارکنان آزمایشگاه سلام