بررسی تاثیر پیشگیری از رفتارهای پرخطر بر کاهش بازگشت مجدد محکومین با میانجی گری ارتقای سلامت روان و رفتار زنان در زندان مرکزی استان اردبیل

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر پیشگیری از رفتارهای پرخطر بر کاهش بازگشت مجدد محکومین با میانجی گری ارتقای سلامت روان و رفتار زنان در زندان مرکزی استان اردبیل بوده است. نوع پژوهش از لحاظ ماهیت به صورت کاربردی بوده و از لحاظ روش تحقیق توصیفی و پیمایشی انتخاب شده بود. روش گردآوری اطلاعات استفاده از پرسشنامه های استاندارد، میدانی می باشد. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه زندانیان زن در زندان مرکزی استان اردبیل طی یک سال می باشد که بر اساس اطلاعات دقیق ما تعداد ۵۸۰ نفر متغیر می توان در نظر گرفت. روش نمونه گیری با توجه به جامعه آماری به صورت تصادفی ساده صورت پذیرفته است. حجم نمونه آماری نیز به دلیل استفاده از روش تحلیل معادلات ساختاری مضربی از سوالات پرسشنامه تعداد ۲۶۰ نفر محاسبه گردیده شده است. جهت جمع آوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد: پیشگیری از رفتارهای پرخطر (شهرام محمدخانی، ۱۴۰۰)، بازگشت مجدد محکومین (محمد یعقوبی، ۱۳۹۶)، ارتقای سلامت روان و رفتار زنان (گلدبرگ، ۲۰۱۵) استفاده نموده ایم که روایی و پایایی آنها با استفاده از نرم افزار SPSS و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ که بالاتر از ۷ بوده است نشان داد که پرسشنامه ها از پایایی قابل قبولی برخوردار می باشند. نتایج حاصل از بررسی فرضیه ها نشان داد که پیشگیری از رفتارهای پرخطر بر کاهش بازگشت محکومین در زندان مرکزی استان اردبیل تاثیر معنی داری دارد با ضریب اطمینان ۹۵٪ مورد تایید قرار گرفت. پیشگیری از رفتارهای پرخطر بر ارتقای سلامت روان و رفتار زنان در زندان مرکزی استان اردبیل تاثیر معنی داری دارد با ضریب اطمینان ۹۵٪ مورد تایید قرار گرفت. ارتقای سلامت روان و رفتار زنان بر بازگشت مجدد محکومین در زندان مرکزی استان اردبیل تاثیر معنی داری دارد با ضریب اطمینان ۹۵٪ مورد تایید قرار گرفت و در نهایت فرضیه اصلی نشان داد ارتقای سلامت روان و رفتار زنان در تاثیر پیشگیری از رفتارهای پرخطر بر کاهش بازگشت مجدد محکومین زندان مرکزی استان اردبیل نقش میانجی گری دارد با ضریب اطمینان ۹۵٪ مورد تایید قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

پیشگیری از رفتارهای پرخطر ، بازگشت مجدد محکومین ، ارتقای سلامت روان و رفتار زنان ، زندان مرکزی استان اردبیل