شناخت عناصر کالبدی معماری سنتی و تاثیر مصالح بوم آورد بر معماری پایدار تالش

معماری تالش نمادی از معماری بومی است که از مصالح طبیعی مانند چوب، خشت، سنگ و کاهگل استفاده می کند. عناصر کالبدی آن شامل بام های شیب دار، ایوان های چوبی، دیوارهای خشتی و پی های سنگی است که با اقلیم منطقه سازگارند. این پژوهش تاثیر مصالح بوم آورد بر پایداری معماری را بررسی می کند. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است و داده ها از مطالعات میدانی در روستاهای ماسال، اسالم، لیسار و شاندرمن، مصاحبه با ۶۰ نفر از ساکنان و معماران محلی و تحلیل اسناد تاریخی جمع آوری شده است. نتایج نشان می دهد مصالح بومی مصرف انرژی را تا ۳۵ درصد کاهش داده و به حفظ هویت فرهنگی و محیط زیست کمک می کند.

کلیدواژه ها:

مصالح بوم آورد ، معماری پایدار ، معماری تالش ، توسعه پایدار