مدیریت هوشمند پیاده راهها با استفاده از فناوریهای نوین شهری؛ رویکردی نوین در مدیریت شهری پایدار

رشد سریع شهرنشینی و افزایش تمرکز انسانها در محیطهای شهری فضاهای عمومی را از جمله مسیرهای پیاده روی به مولفه ای کلیدی در ارتقای کیفیت، زندگی، سلامتی، عمومی و تعاملات اجتماعی تبدیل کرده است. پیاده راه ها نه تنها مسیر عبور عابران محسوب می شوند بلکه محوری برای ایجاد فضاهای تعامل، شهری، بازآفرینی محله ها و زیباسازی محیط شهری هستند. در این میان فناوری های نوین شهری مانند اینترنت اشیاء (IoT)، سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS)، داده های بزرگ Big Data، حسگرهای محیطی و هوش مصنوعی، امکان مدیریت هوشمند این فضاها را فراهم کرده اند (Hasan, ۲۰۲۱; Fan & Loo, ۲۰۲۲). هدف این پژوهش، بررسی ظرفیت ها و چالش های به کارگیری این فناوری ها در مدیریت هوشمند پیاده راه ها و ارزیابی تاثیر آنها بر کیفیت خدمات شهری، ایمنی عابران و بهره وری مدیریت شهری است. در این تحقیق ابتدا ادبیات مرتبط با پیاده راه هوشمند و شهر هوشمند مرور می شود سپس نمونه های موفق جهانی تحلیل شده اند و در نهایت الگوی بومی برای شهرهای ایران پیشنهاد گردیده است. نتایج اولیه نشان می دهد که به کارگیری فناوری های هوشمند منجر به افزایش ایمنی، بهبود جریان عابران، کاهش هزینه های نگهداری و ارتقای رضایت شهروندان می گردد؛ با این حال، موانعی همچون کمبود زیرساخت های داده، محور نگرانی های حریم خصوصی و مقاومت سازمانی نیز مشاهده شده است (Pulugurtha et al., ۲۰۲۳). این مطالعه نشان می دهد که برای تحقق مدیریت هوشمند پیاده راه ها، ضروری است سیاست گذاری شهری، زیرساخت فناوری و مشارکت شهروندان با هم تلفیق گردند.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، پیاده راه ، شهر هوشمند ، اینترنت اشیاء ، پایداری شهری