پیش بینی احتمال خیانت زناشویی براساس تمایز به خود، عملکرد خانواده و فرسودگی شغلی زوجین

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی احتمال خیانت زناشویی بر اساس تمایز به خود، عملکرد خانواده و فرسودگی شغلی زوجین انجام شده است. روش پژوهش حاضر همبستگی بود و جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زوجین شاغل در شهر رشت در سال ۱۴۰۲ بودند که به روش نمونه گیری در دسترس با استفاده از جدول مورگان به نسبت تعداد ۳۲۰ نفر از این تعداد به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه های خیانت زناشویی ینیسری و کوکدمیر (۲۰۰۶)، پرسشنامه عملکرد خانواده اپیستاین (۱۹۹۸)، پرسشنامه تمایز یافتگی خود اسکورون و دندی (۲۰۰۳)، پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلاج (۲۰۰۱) پاسخ دادند. نتایج با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره تحلیل شدند. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که بین متغیرهای تمایز به خود (۰/۴۳۲**=R)، عملکرد خانواده (۰/۳۳۲-**=R) و فرسودگی شغلی (۰/۲۳۲**=R) با خیانت زناشویی رابطه معنی داری وجود دارد که این رابطه در سطح ۰/۰۱>P معنی داری است. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که تمایز به خود، عملکرد خانواده، فرسودگی شغلی قادرند به طور سلسله مراتبی تغییرات خیانت زناشویی را به طور معنادار پیش بینی کنند که در این میان سهم تمایز به خود ۷۴ درصد، عملکرد خانواده ۱۰ درصد و فرسودگی شغلی ۳ درصد است. با توجه به نتایج می توان گفت که آموزش مهارت های زندگی، همدلی و خودآگاهی می تواند در کاهش خیانت و فرسودگی شغلی در زوجین موثر باشد.

کلیدواژه ها:

خیانت زناشویی ، تمایز به خود ، عملکرد خانواده ، فرسودگی شغلی