پیش بینی بهزیستی روانشناختی بر اساس شادکامی با توجه به نقش میانجی سبک های شوخ طبعی و کمال گرایی زوجین دارای تعارض زناشویی

هدف پژوهش حاضر پیش بینی بهزیستی روانشناختی بر اساس شادکامی با توجه به نقش میانجی سبک های شوخ طبعی و کمال گرایی زوجین دارای تعارض زناشویی بود. روش پژوهش حاضر بر مبنای هدف از نوع کاربردی و بر مبنای شیوه گردآوری اطلاعات از توصیفی پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش کلیه زوجین دارای تعارض زناشویی شهرستان قزوین در سال ۱۴۰۲ به تعداد ۷۸۵ نفر می باشد که به مراکز مشاور در سطح این شهرستان رجوع کرده بودند. تعداد نمونه بر اساس فرمول کوکران تعداد ۲۵۸ نفر انتخاب شد. نمونه های مورد نظر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد کمال گرایی هیل و همکاران (۲۰۰۴)، پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۹)، پرسشنامه شادکامی آرجیل، مارتین و کراسلند (۱۹۸۹)، پرسشنامه استاندارد شوخ طبعی مارتین (۲۰۰۳) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از مدل معادلات ساختاری در نرم افزار Amos۲۱ استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد بهزیستی روانشناختی بر اساس شادکامی با توجه به نقش میانجی سبک های شوخ طبعی و کمال گرایی زوجین دارای تعارض زناشویی پیش بینی می شود.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روانشناختی ، شادکامی ، سبک های شوخ طبعی ، کمال گرایی