شروع پیش دبستانی فرزند از دیدگاه مادران دچار تنیدگی والدگری

هدف پژوهش حاضر با هدف وارسی و فهم عمیق تجربه شروع پیش دبستانی فرزند از دیدگاه مادران دچار تنیدگی والدگری انجام شد. روش مورد استفاده کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. جامعه مورد بررسی کلیه مادران ۴۰-۲۵ ساله شهر سبزوار بودند و به روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. ابتدا با استفاده از مقیاس تنیدگی والدگری (آبیدین، ۱۹۹۵)، مادران دچار چنین تنیدگی هایی غربال شدند (۲۷ نفر) و در گام دوم، با آنان مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد (۱۳ نفر). متن مصاحبه ها پیاده سازی شده و به روش پدیدارشناسی تفسیری اسمیت و اسبورن (۲۰۱۵) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج از مجموع مصاحبه ها چهار مضمون اصلی شامل نگرانی از وضعیت خواب و تغذیه فرزند با شروع پیش دبستانی، دغدغه مندی افراطی برای دوستیابی فرزند در بین همسالان، اضطراب ناشی از تصویرسازی آسیب دیدگی جسمی و روانی فرزند در مرکز پیش دبستانی و احساس فرسودگی از راهی کردن فرزند به پیش دبستانی استخراج شد. هر یک از این مضامین شامل زیرمضمون هایی بودند. نتیجه گیری با توجه به یافته ها می توان گفت وجود بستری از تنیدگی والدگری در مادران پیش از شروع دوره پیش دبستانی فرزند، در دچار شدن این گروه از مادران به تنیدگی بیشتر پس از ورود فرزند به پیش دبستانی نقش دارد. همچنین به نظر می رسد وابستگی مادر به فرزند و کیفیت ارتباط او با همسرش نیز در تشدید چنین تنیدگی هایی موثر باشد. پیشنهاد می شود به تناسب شرایط چنین مادرانی گروه های حمایتی متناسب با نیازهای آنان در مدارس و مراکز پیش دبستانی تشکیل شوند.

کلیدواژه ها:

پیش از دبستان ، تنیدگی والدگری ، مادران