ازدواج پایدار همدلی احساسی و احترام به تجربه زیسته مفاهیم اصلی در جهان ادراکی زوجین

زندگی روانی اجتماعی آدمیان با حضور عینی و ذهنی دیگری معنا و حتی امکان وجودی می یابد و جهان ادراکی و روانی وی با مفهوم "رابطه" امکان و معنا یافته است. یکی از بهترین دریچه های فهم شرایط روانی یک جماعت یا جامعه خاص، فهم نوع و چگونگی رابطه آنها با دیگری است. در این بین یکی از مشخص ترین و شاید بنا بر شعور عام مهم ترین نوع رابطه با دیگری در رابطه جنسی و جنسیتی به طور اجتماعی تعریف شده، یعنی "ازدواج"، نمود می یابد. نظر به اهمیت موضوع مطالعه حاضر با هدف ارائه تصویری از زیست جهان زوجینی پرداخته است که از زندگی مشترک رضایت دارند و ازدواجی پایدار را برای زندگی مشترک خود متصور هستند. این مطالعه به صورت کیفی با رویکرد پدیدارشناسانه انجام شده است. نمونه گیری به صورت هدفمند بوده که نخست با ۸ زوج مصاحبه اکتشافی انجام شده سپس با ۳۵ زوج پرستار شاغل در مراکز درمانی شهر کرمانشاه در سال ۱۴۰۳ که حداقل ۱۰ سال از طول زندگی مشترکشان گذشته و سابقه تجربه بیماری روانی نداشتند، مصاحبه اصلی صورت گرفته و نمونه گیری به اشباع رسیده است. زوجینی که در این مطالعه شرکت داشتند داستان زندگی خود را از طریق مصاحبه اپیزودیک و با تکیه بر روش پدیدارشناسی در روانشناسی فردریک جیورتز روایت کردند و سپس جهان ادراکی آنان به تصویر کشیده شده است. در جهان ادراکی زنان "همدلی احساسی" و در جهان ادراکی مردان "احترام به تجربه زیسته" کلید اصلی رضایت از زندگی و ازدواج پایدار است. استفاده از نتایج به دست آمده از مطالعه حاضر می تواند برای متخصصین حوزه خانواده جنبه پیشگیری و درمان داشته باشد. با آگاهی بخشی به زوجین در مشاوره های پیش از ازدواج می توان از این مفاهیم در راستای پیشگیری از تعارضات بین زوجین بهره جست. همچنین به درمانگران بالینی حوزه خانواده توصیه می شود در مشاوره های خانواده با زوجینی که با سطوحی از نارضایتی در رابطه زناشویی مواجه هستند و ازدواجی پایدار را برای زندگی مشترک تصور نمی کنند، دو کلید اصلی "همدلی احساسی" و "احترام" به تجربه زیسته را تقویت و به آموزش این مفاهیم به عنوان راهکاری برای بهبود روابط زوجین توجه بیشتری داشته باشند.

کلیدواژه ها:

همدلی ، احساسی ، تجربه زیسته ، جهان ادراکی ، پدیدارشناسی