رابطه هوش هیجانی و رضایت زناشویی زوجین شهر ساری در استان مازندران

خانواده یکی از مهمترین بسترهای شکل گیری سلامت روان و روابط انسانی است که کیفیت آن به طور مستقیم تحت تاثیر تعاملات هیجانی میان اعضا قرار دارد. در این میان هوش هیجانی به عنوان توانایی درک، تنظیم و استفاده سازنده از هیجان ها نقشی کلیدی در بهبود روابط زوجین و رضایت زناشویی ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین هوش هیجانی و رضایت زناشویی میان زوجین ساکن ساری در استان مازندران بود. این پژوهش از نوع همبستگی و با هدف کاربردی انجام شد. جامعه آماری شامل زوجین ۱۸ تا ۴۵ سال ساکن ساری بود که از میان آنها نمونه ای به تعداد ۱۱۱ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب گردید. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن و پرسشنامه رضایت زناشویی گلومبوک راست استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین هوش هیجانی و رضایت زناشویی رابطه منفی معناداری وجود دارد (r = -۰.۲۸, p < ۰.۰۵). با توجه به معکوس بودن نمره گذاری در مقیاس رضایت زناشویی، این یافته بیانگر آن است که افزایش هوش هیجانی با رضایت بیشتر در زندگی زناشویی همراه است. بر این اساس آموزش مهارت های مرتبط با هوش هیجانی می تواند به عنوان راهکاری موثر در بهبود کیفیت زندگی زناشویی و کاهش تعارضات خانوادگی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ازدواج ، رضایت زناشویی ، هوش هیجانی ، خانواده