مکان های سوم به عنوان بستری برای زیست پذیری شهری: تحلیل نقش فضاهای اجتماعی در کیفیت زندگی شهروندان

در سال های اخیر، با افزایش چالش های شهرنشینی و کاهش تعاملات اجتماعی در فضاهای عمومی، توجه به نقش فضاهای اجتماعی در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان و تقویت زیست پذیری شهری اهمیت ویژه ای یافته است. مفهوم «مکان های سوم (Third Places)» که توسط ری اولدنبورگ معرفی شده، به فضاهایی غیر از خانه (مکان اول) و محل کار یا تحصیل (مکان دوم) اشاره دارد که در آن ها شهروندان به صورت داوطلبانه، غیررسمی و برابر در تعاملات اجتماعی مشارکت می کنند. این پژوهش با هدف تحلیل نقش مکان های سوم به عنوان بستری موثر در تقویت زیست پذیری شهری و بهبود کیفیت زندگی شهروندان طراحی شده است. روش تحقیق در این مطالعه ترکیبی (کیفی-کمی) است. یافته های این پژوهش به درک عمیق تری از چگونگی تاثیر فضاهای اجتماعی بر احساس تعلق، مشارکت مدنی، سلامت روانی و رفاه اجتماعی شهروندان منجر خواهد شد و می تواند راهگشای سیاست گذاری های شهری در جهت طراحی و مدیریت فضاهای عمومی پاسخگو به نیازهای اجتماعی و فرهنگی جامعه باشد. در نهایت، این مطالعه بر این ادعا استوار است که تقویت و گسترش مکان های سوم می تواند به عنوان یک راهبرد کلیدی در دستیابی به شهرهای زیست پذیر، فراگیر و انسان محور مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مکان های سوم ، زیست پذیری شهری ، کیفیت زندگی