ارزیابی کارآمدی همکاری شهرداری و سازمان های مردم نهاد در بازآفرینی محلات قدیمی: مطالعه موردی قائم شهر

بازآفرینی شهری در ایران طی سال های اخیر از رویکردی کالبدی به سمت رویکردی یکپارچه و مشارکتی حرکت کرده است. در این میان، شهرداری ها به عنوان نهاد محوری مدیریت شهری و سازمان های مردم نهاد (سمن ها) به عنوان بازیگران اجتماعی نقش مهمی در ارتقای سرمایه اجتماعی و مشارکت محلی دارند. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کارآمدی همکاری شهرداری قائم شهر و سمن ها در بازآفرینی محلات قدیمی این شهر طراحی شده است. روش پژوهش ترکیبی (آمیخته اکتشافی–توضیحی) است که در مرحله کیفی از مصاحبه نیمه ساختاریافته با مدیران شهرداری، نمایندگان سمن ها و معتمدان محلی بهره خواهد گرفت و در مرحله کمی با پیمایش ۶۰۰ نفر از ساکنان محلات قدیمی منتخب (سمنادشت، ترک محله، چشمه سر) انجام می شود. ابزار گردآوری داده پرسشنامه ای با مقیاس لیکرت خواهد بود که ابعاد «ظرفیت نهادی»، «کیفیت فرایند همکاری»، «سرمایه اجتماعی» و «پیامدهای بازآفرینی» را می سنجد. داده ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) و تحلیل شبکه نهادی بررسی می شوند. انتظار می رود نتایج نشان دهد شفافیت، اعتماد نهادی و توانمندی سمن ها تاثیر مثبت و معناداری بر کارآمدی همکاری دارند، در حالی که نبود هم ترازی نهادی و ضعف سازوکارهای قانونی مانع تحقق همکاری موثر است. دستاورد پژوهش ارائه چارچوبی بومی برای ارزیابی و ارتقای همکاری شهرداری–سمن ها در شهرهای متوسط ایران است.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، حکمرانی مشارکتی ، سازمان های مردم نهاد ، شهرداری قائم شهر ، سرمایه اجتماعی