ارزیابی نقش الگوریتم های پیش بینی در تحقق مدیریت شهری پایدار: نمونه موردی شهرداری قائم شهر

مدیریت شهری پایدار به عنوان یکی از چالش های اساسی قرن بیست ویکم مطرح است. با افزایش جمعیت شهرها، تغییرات سریع کالبدی و زیست محیطی، و محدودیت منابع مالی، شهرداری ها به ویژه در شهرهای متوسط ایران، ناگزیر به بهره گیری از فناوری های نوین برای بهبود کارایی و اثربخشی خدمات شهری هستند. در این میان، الگوریتم های پیش بینی به عنوان بخشی از یادگیری ماشین و تحلیل کلان داده، امکان پیش بینی تقاضاهای آتی، شناسایی الگوهای پنهان و کاهش نااطمینانی در تصمیم گیری های شهری را فراهم می آورند. این مقاله با تمرکز بر شهرداری قائم شهر به عنوان یک نمونه موردی، نقش الگوریتم های پیش بینی را در تحقق مدیریت شهری پایدار بررسی می کند. روش پژوهش ترکیبی از مرور نظام مند ادبیات، تحلیل اسناد محلی، و تحلیل سناریویی مبتنی بر مدل های پیشرفته مانند XGBoost، LSTM و ترکیب های هیبریدی (ARIMA+LSTM) است. نتایج نشان می دهد که (۱) توسعه زیرساخت های ارتباطی و فیبرنوری اخیر در قائم شهر بستر لازم برای جمع آوری داده های حجیم را فراهم کرده است؛ (۲) استفاده از مدل های پیش بینی ترافیک می تواند دقتی بالاتر از ۹۰٪ در سطوح روزانه ایجاد کرده و به کاهش ازدحام و آلودگی کمک کند؛ (۳) الگوریتم های پیش بینی در حوزه خدمات شهری و نگهداری دارایی می توانند هزینه های تعمیرات اضطراری را تا ۳۰٪ کاهش دهند. مقاله علاوه بر شناسایی مزایا، چالش هایی چون کیفیت داده، محدودیت های نهادی و مسائل حاکمیت داده را نیز بررسی می کند و در پایان چارچوبی عملیاتی برای استقرار الگوریتم های پیش بینی در شهرداری قائم شهر ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

الگوریتم های پیش بینی ، مدیریت شهری پایدار ، شهر هوشمند ، شهرداری قائم شهر