ارزیابی برنامه های سازمانی شهرداری قائم شهر برای ارتقای سلامت روانی و کاری پرسنل

پرسنل شهرداری به عنوان یکی از گروه های شاغل در محیط های شهری با توجه به ماهیت خدماتی و تعاملی کار، تحت تاثیر متغیرهای روان شناختی و کاری فراوانی هستند که می توانند سلامت روانی و بهره وری آنها را تحت تاثیر قرار دهند. هدف این مقاله ارزیابی برنامه های اجرا شده در شهرداری قائم شهر برای ارتقای سلامت روانی و کاری کارکنان، شناسایی نقاط قوت و ضعف این برنامه ها و ارائه پیشنهادات کاربردی است. روش پژوهش ترکیبی، شامل روش پیمایشی با استفاده از پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-۲۸) و پرسشنامه ویژه برنامه های ارتقای سلامت کاری در محیط شهرداری (محصول محقق) و نیز روش کیفی با مصاحبه نیمه ساختاریافته با مدیران و نمایندگان کارکنان بود. نمونه شامل ۱۵۰ نفر از پرسنل رسمی، قراردادی و پیمانی شهرداری قائم شهر بود که با نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده های کیفی از ۱۲ مصاحبه با مدیران میانی و کارشناسان منابع انسانی شهرداری جمع آوری شد. نتایج نشان داد که میانگین نمره سلامت روانی کارکنان در حد متوسط به پایین قرار داشت (میانگین GHQ = ۲۱/۴ ± ۶/۷). برنامه های آموزش مهارت های مقابله با استرس، مشاوره شغلی و تفکیک وظایف بخشی اجرا شده بودند، اما از حیث تخصیص منابع، سیستم پاداش دهی، نظارت مستمر و جایگاه سلامت روان در سیاست های کلان ضعف هایی دیده شد. تحلیل کیفی حاکی از آن بود که کارکنان غالبا حس می کنند در فرایند طراحی برنامه ها مشارکت کمی دارند، و مدیران نیز به دلیل فشار بودجه ای یا اولویت های کمتر به حوزه سلامت روان اهمیت می دهند. پیشنهاد می شود شهرداری قائم شهر با تدوین راهبرد سلامت روان درون سازمانی، ایجاد سازوکار پایش مستمر، ارتقای فرهنگ سلامت روان و طراحی بسته های تشویقی برای کارکنان، گام های بهبودی بردارد. یافته های این مطالعه می تواند برای سازمان های مشابه در سایر شهرهای ایران نیز مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سلامت روانی ، سلامت کاری ، کارکنان شهرداری ، کارکنان خدمات شهری ، شهرداری قائم شهر