تحلیل مدل های مشارکت مردمی در مدیریت شهری قائم شهر

این مقاله مروری به تحلیل مدل های مشارکت مردمی در مدیریت شهری با تمرکز بر شهر قائم شهر می پردازد. هدف اصلی، بررسی چارچوب های نظری متداول در ادبیات مشارکت شهری، مروری انتقادی بر شواهد محلی پژوهش ها و گزارش های موجود درباره قائم شهر، و ارائه تحلیل تطبیقی برای تعیین مدل های مناسب در بافت اجتماعی، اقتصادی و نهادی این شهر است. روش پژوهش، مرور نظام مند منابع فارسی و انگلیسی شامل مقالات کنفرانسی، مقالات نشریات علمی-پژوهشی، گزارش های خبری محلی و متون نظری است. یافته ها نشان می دهد که در قائم شهر طیف گسترده ای از تجربه های «مشارکت پروژه محور» و «پیوستن کوتاه مدت شهروندان» وجود دارد که در بسیاری موارد فاقد تداوم و چارچوب حقوقی مستحکم هستند. هم تولیدی (co-production) در پروژه های نگهداری فضاهای سبز و بازآفرینی بافت های فرسوده توانسته نتایج عملی ملموسی بدهد، اما دوام آن وابسته به حمایت مالی و ظرفیت سازی نهادهای واسط است. در سطح سیاستگذاری کلان، رویکرد حکمرانی شهری مشارکتی بیشترین ظرفیت برای حل مسائل پیچیده مانند تامین درآمد پایدار و مدیریت پروژه های بزرگ را دارد، مشروط به ایجاد سازوکارهای شفاف، باز و حسابرسی شدنی. مقاله پیشنهادهایی سیاست محور، از جمله تدوین دستورالعمل مشارکت در شهرداری، تقویت موسسات واسط محلی، اجرای پروژه های پایلوت با ارزیابی کمی و کیفی و طراحی شاخص های بومی برای سنجش مشارکت ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مشارکت مردمی ، مدیریت شهری ، شهرداری قائم شهر ، توسعه پایدار