مروری بر توسعه امولسیون های پیکرینگ برای تولید پوشش های زیست تخریب پذیر و مواد ضدباکتری

امولسیون های پیکرینگ که با استفاده از ذرات جامد پایدار می شوند به عنوان جایگزینی نویدبخش برای امولسیون های سنتی مبتنی بر سورفکتانت در کانون توجه پژوهش های اخیر قرار گرفته اند. این امولسیون ها با کاهش مشکلات زیست محیطی نظیر سمیت و آلودگی پلاستیکی راهکاری پایدار برای توسعه مواد زیست تخریب پذیر ارائه می دهند. هدف این پژوهش بررسی پتانسیل امولسیون های پیکرینگ به عنوان رویکردی نوین برای توسعه پوشش های زیست تخریب پذیر و ضدمیکروبی است. پایدار کننده های زیست پایه مانند نانوکریستال های سلولز، نشاسته، کیتوسان، کیتین و پروتئین های گیاهی به دلیل زیست سازگاری، قابلیت تجزیه پذیری و توانایی کپسوله سازی و رهایش کنترل شده ترکیبات زیست فعال و ضدمیکروبی مورد توجه قرار گرفته اند. این امولسیون ها کاربردهای گسترده ای در حوزه هایی نظیر بسته بندی مواد غذایی، ترمیم زخم، رهایش دارو و محصولات آرایشی دارند. با وجود این چالش هایی مانند پایداری در شرایط محیطی متنوع، مقیاس پذیری صنعتی و انطباق با الزامات نظارتی همچنان باقی است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که امولسیون های پیکرینگ زیست پایه با ارائه جایگزینی پایدار برای پلیمرهای غیر قابل تجزیه توانایی بالایی در بهبود کیفیت و ایمنی محصولات در صنایع مختلف دارند و می توانند به کاهش اثرات زیست محیطی و ارتقای سلامت عمومی کمک کنند.

کلیدواژه ها:

امولسیون های پیکرینگ ، پوشش های زیست تخریب پذیر ، مواد ضدباکتری ، بسته بندی غذایی ، رهایش کنترل شده