تمایل به پذیرش فناوری های انرژی تجدید پذیر در دامداری های شهرستان جیرفت: تشریح نقش نگرش و گرایش کارآفرینانه

به عنوان یک کشور در حال توسعه ایران بر اساس مطالعات قبلی، یک نمونه خوب از کشوری با منابع طبیعی فراوان، ذخایر نفتی و معادن زیاد است که رشد و توسعه اقتصادی خود را بر مبنای برداشت بی رویه از منابع طبیعی بنا نهاده است. این بهره مند بودن زیاد از منابع انرژی به عنوان دلیل اصلی مصرف سرانه انرژی بیشتر در مقایسه با کشورهای با ساختار اقتصادی مشابه اما منابع محدود انرژی است. در این بین نقش بخش دامپروری به لحاظ مصرف انرژی و تاثیر بر محیط زیست پیرامون بسیار مورد توجه قرار گرفته است. همواره بهبود رفتار مصرف انرژی توسط دامداران به عنوان هدف مطالعات اجتماعی مدنظر بوده است. از این رو تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر نگرش دامداران و گرایش کارآفرینانه آنها با بهره گیری از رگرسیون لاجیت مورد مطالعه قرار گرفته است. تحقیق حاضر یک تحقیق کمی از نوع تحقیقات توصیفی – همبستگی است که جهت انجام آن از فن پیمایش بهره گرفته شده است. نتایج نشان داد نگرش دامداران مورد مطالعه نسبت به کاربرد فناوری های انرژی تجدید پذیر به دلیل عدم اطمینان نسبت به اثر بخشی، نگرانی از خودکارآمدی در راه اندازی و نگهداری آنها، عدم امنیت مالی و توان خرید فناوری ها در وضعیت مناسبی قرار ندارد. تنها ۲۷ درصد نمونه مورد مطالعه دارای نگرش مثبت نسبت به کاربرد این فناوری ها در واحدهای دامی شان هستند. نتایج برآورد مدل نشان داد متغیرهای سطح درآمد، تعداد دام، نگرش نسبت به انرژی های تجدیدپذیر (خودکارآمدی، مقرون به صرفه بودن، بهبود عملکرد مزرعه، ارتقا کیفیت محیط زیستی) در کنار پارامترهای مرتبط با سطح گرایش کارآفرینانه مثل ریسک پذیری، نوآوری و استقلال طلبی بر تمایل پذیرش فناوری انرژی تجدیدپذیر در دامداری ها تاثیر دارد. تاثیر پارامترهای نگرشی و کارآفرینانه، درآمد و تعداد دام مثبت و اثر متغیر سن منفی بوده است.

کلیدواژه ها:

انرژی تجدید پذیر ، دامپروری ، تمایل ، عوامل اقتصادی - اجتماعی