کاربرد سیستم های هوش مصنوعی در تصمیم گیری استراتژیک مدیران شهری: الگویی برای شهرداری مشهد

با گسترش روزافزون فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، نظام های مدیریتی شهری با تحولی بنیادین در شیوه های تصمیم گیری مواجه شده اند. شهرها به عنوان نظام های پیچیده اجتماعی، اقتصادی و محیطی، نیازمند رویکردهایی هستند که بتوانند حجم گسترده داده ها را به اطلاعات راهبردی و دانش مدیریتی تبدیل کنند. در چنین بستری، هوش مصنوعی با قابلیت پردازش داده های بزرگ، یادگیری از الگوهای رفتاری و شبیه سازی سناریوهای آینده، به ابزاری کلیدی برای تصمیم گیری استراتژیک در مدیریت شهری بدل شده است. هدف این پژوهش، بررسی نقش و کاربرد سیستم های هوش مصنوعی در ارتقای تصمیم گیری استراتژیک مدیران شهری و ارائه الگویی بومی برای پیاده سازی این سیستم ها در شهرداری مشهد است. این مطالعه از نوع کاربردی و توصیفی–تحلیلی بوده و با بهره گیری از روش ترکیبی (کمی و کیفی) انجام شده است. در بخش کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران ارشد و کارشناسان فناوری اطلاعات شهرداری مشهد صورت گرفت و در بخش کمی، داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد بین ۱۱۰ نفر از مدیران و کارشناسان گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از مدل های هوش مصنوعی استفاده گردید. نتایج نشان داد که به کارگیری هوش مصنوعی به طور معناداری موجب افزایش دقت، سرعت و اثربخشی تصمیم گیری های استراتژیک می شود و نقش مهمی در کاهش خطاهای انسانی، پیش بینی روندهای آینده و بهینه سازی تخصیص منابع شهری دارد. همچنین یافته ها بیانگر آن است که موفقیت اجرای سیستم های هوش مصنوعی در شهرداری مشهد به میزان آمادگی فناوری، فرهنگ داده محور و حمایت مدیریتی بستگی دارد. در نهایت، پژوهش حاضر با تلفیق یافته های میدانی و نظری، الگوی بومی تصمیم گیری هوشمند شهری را طراحی و پیشنهاد می کند که می تواند به عنوان چارچوبی راهبردی در توسعه شهر هوشمند مشهد به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تصمیم گیری استراتژیک ، مدیریت شهری ، شهرداری مشهد ، شهر هوشمند