نقش سواد رسانه ای در آموزش، توانمندسازی و سلامت روانی والدین و کودکان دارای اختلالات یادگیری: مرور نظام مند پژوهش های دو دهه ی اخیر

با ظهور فناوری های نوین ارتباطی و تغییر پارادایم های آموزشی، کودکان دارای اختلالات یادگیری با چالش ها و فرصت های جدیدی در فضای دیجیتال مواجه شده اند که نیازمند توجه ویژه به مهارت های شناختی و انتقادی فراتر از دسترسی صرف به تکنولوژی است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش آموزش سواد رسانه ای در ارتقای عملکرد تحصیلی، توانمندسازی روانی و کفایت اجتماعی کودکان دارای اختلال یادگیری و همچنین بررسی جایگاه والدین در این فرایند، به روش مرور نظام مند پژوهش های دو دهه اخیر انجام پذیرفت. در این راستا، مطالعات معتبر داخلی و خارجی مرتبط جمع آوری و با تمرکز بر مولفه های آموزشی و روان شناختی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته های حاصل از تحلیل پژوهش ها نشان داد که مداخلات مبتنی بر سواد رسانه ای به طور معناداری منجر به بهبود عملکرد خوانداری و نوشتاری و کاهش اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری می شود. همچنین نتایج بیانگر آن بود که این آموزش ها با ارتقای تفکر انتقادی و تغییر در خودپنداره، تاثیر مثبتی بر سلامت روان، عزت نفس و افزایش کفایت اجتماعی این کودکان داشته و والدین نیز به عنوان میانجی گران اصلی، نقش حیاتی در هدایت مصرف رسانه ای و کاهش اضطراب فرزندان ایفا می کنند. در نهایت، نتایج پژوهش حاکی از آن است که سواد رسانه ای نباید صرفا به عنوان یک مهارت فنی نگریسته شود، بلکه به عنوان یک راهبرد درمانی و آموزشی چندوجهی، قابلیت تلفیق با روش های اصلاحی و برنامه های درسی آموزش و پرورش استثنایی را داراست تا ضمن جبران نارسایی های یادگیری، زمینه توانمندسازی همه جانبه و مشارکت اجتماعی فعال این قشر را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

سواد رسانه ای ، اختلالات یادگیری ، توانمندسازی ، سلامت روان