نقش کارآفرینی سازمانی با رویکرد خلق مزیت رقابتی در ایران (رویکرد کیفی)

کارآفرینی عنصر کلیدی افزایش ظرفیت نوآوری سازمانها و تحقق مزیت رقابتی آنهاست. داشتن کارکنانی کارآفرین از آرمانهای مراکز دولتی است. از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی نقش کارآفرینی سازمانی با رویکرد خلق مزیت رقابتی در ایران (رویکرد کیفی) میباشد. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و به روش نظریه زمینهای انجام شده است. مشارکت کنندگان این پژوهش را ۲۰ نفر از مدیران و کارشناسان ستاد مرکزی سازمانهای دولتی شهر تهران تشکیل دادند که براساس اصل اشباع نظری و با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند. جمع آوری داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته و تحلیل داده ها از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی صورت گرفته است. در سه مرحله کدگذاری، مقوله های اصلی و فرعی شناسایی و به یکدیگر مرتبط شدند. در پایان نتایج در قالب مدلی حول پدیده ی اصلی (کارآفرینی سازمانی با رویکرد خلق مزیت رقابتی)، شرایط علی (مدیریت سازمان)، شرایط زمینه ای (عوامل فردی/ عوامل خانوادگی/ عوامل شغلی)، شرایط مداخله گر (عوامل برونسازمانی / عوامل سازمانی)، راهبردها (سیاست های توانمندساز / مدیریت استعداد کارآفرین محور / استعدادیابی / جوان تقادپذیری) و پیامدها (نوآوری/ رشد و توسعه/ ثروت آفرینی) تشریح شد. توجه به مدل ارائه شده می تواند زمینه ساز ارتقاء کارآفرینی کارکنان با رویکرد خلق مزیت رقابتی در ایران و بهره گیری از مزایای آن شود.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی سازمانی ، مزیت رقابتی ، کارکنان