کاربرد مدیریت دانش در آموزش طراحی لباس پایدار با هدف ارتقای نوآوری و مسئولیت زیست محیطی

در سال های اخیر، مفهوم پایداری در طراحی لباس به عنوان رویکردی کلیدی برای کاهش اثرات زیست محیطی صنعت مد و ارتقای مسئولیت اجتماعی طراحان مورد توجه قرار گرفته است. آموزش طراحی لباس، به عنوان بستر اصلی پرورش طراحان آینده، نیازمند بازنگری در محتوا، ساختار و روش های آموزشی خود است تا بتواند اهداف توسعه پایدار را محقق سازد. یکی از رویکردهای موثر در این زمینه، کاربرد مدیریت دانش در فرآیند آموزش است. این پژوهش با هدف بررسی نقش و کارکرد مدیریت دانش در آموزش طراحی لباس پایدار و تاثیر آن بر ارتقای نوآوری و مسئولیت زیست محیطی طراحان و افراد فعال و علاقه مند به صنعت مد انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و تحلیل نظری منابع مرتبط است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری نظام مند مدیریت دانش در آموزش طراحی لباس، از طریق گردآوری، سازمان دهی، اشتراک و به کارگیری دانش های تجربی و بومی، موجب تقویت تفکر خلاق، افزایش آگاهی زیست محیطی و توسعه نوآوری های پایدار در میان افراد می شود. علاوه بر این، ادغام رویکردهای یادگیری سازمانی و طراحی دانش محور می تواند به ایجاد فرهنگ مسئولیت پذیری، محیط زیستی و اجتماعی در میان طراحان و علاقه مندان به صنعت مد کمک کند. در پایان، چارچوبی مفهومی برای تلفیق مدیریت دانش در برنامه های آموزشی طراحی لباس پایدار ارائه شده است که هدف آن ایجاد ارتباط میان آموزش، خلاقیت و توسعه پایدار است.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، طراحی لباس پایدار ، آموزش طراحی لباس ، نوآوری ، مسئولیت زیست محیطی