بررسی مسئولیت کیفری جعل چهره به شیوه فیزیکی (سنتی) در حقوق جزای ایران

جعل از جرایم علیه اعتماد عمومی است که قانون گذار در مواد مختلف قانون مجازات اسلامی به آن پرداخته است. هرچند جعل «چهره» به عنوان عنوان مجرمانه مستقل در قوانین کیفری ایران پیش بینی نشده، اما در عمل مصادیقی از جعل فیزیکی وجود دارد که از طریق تغییر یا استتار چهره، امکان فریب اشخاص یا مراجع رسمی را فراهم می سازد. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر مقررات قانون مجازات اسلامی به بررسی مفهوم جعل چهره فیزیکی، شرایط تحقق مسئولیت کیفری، و انطباق آن با عناوین مجرمانه ای چون جعل و تزویر و استفاده از سند مجعول می پردازد. نتایج پژوهش نشان می دهد که جعل چهره سنتی در صورت احراز قصد فریب و قابلیت اغفال می تواند ذیل عناوین قانونی موجود قابل تعقیب کیفری باشد، هرچند خلا تقنینی در تصریح این عنوان همچنان محسوس است.

کلیدواژه ها:

جعل ، جعل چهره ، جعل فیزیکی ، تزویر ، حقوق جزا