نقش تعدیل گری هوش هیجانی در رابطه بین عوامل استرس زای شغلی و پیامدهای منفی آن: یک مرور نظام مند

زمینه و هدف: محیط های کاری امروزی مملو از عوامل استرس زایی هستند که می توانند پیامدهای منفی متعددی از قبیل فرسودگی شغلی، کاهش رضایت شغلی و ترک خدمت را به دنبال داشته باشند. در این میان هوش هیجانی به عنوان یک قابلیت فردی برای شناخت، مدیریت و استفاده از هیجانات می تواند نقش کلیدی در چگونگی مواجهه کارکنان با استرس ایفا کند. هدف این مقاله بررسی نقش تعدیل گرانه هوش هیجانی در رابطه بین عوامل استرس زای شغلی و پیامدهای آن است. روش: این مطالعه به روش مرور نظام مند (Systematic Review) و با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر از جمله Google Scholar, ScienceDirect, PubMed و PsycINFO با کلیدواژه های "هوش هیجانی"، "استرس شغلی"، "فرسودگی شغلی"، "رضایت شغلی"، "نقش تعدیل گری" و معادل های انگلیسی آنها انجام شد. مقالات مورد بررسی در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ منتشر شده بودند. یافته ها: یافته ها به طور قاطعانه از نقش تعدیل گری هوش هیجانی حمایت می کنند. کارکنانی که از سطوح بالاتری از هوش هیجانی برخوردارند به رغم مواجهه با سطوح مشابهی از استرس شغلی، سطوح پایین تری از فرسودگی شغلی، اضطراب و افسردگی را گزارش می دهند و از رضایت شغلی و تعهد سازمانی بالاتری برخوردارند. مکانیسم های این تاثیر از طریق راهبردهای مقابله ای سازنده، تنظیم هیجانات منفی، ایجاد شبکه های حمایتی قوی تر و ارزیابی مجدد شناختی موقعیت های استرس زا عمل می کنند. نتیجه گیری: هوش هیجانی به عنوان یک سپر محافظتی قدرتمند در برابر پیامدهای منفی استرس شغلی عمل می کند. سرمایه گذاری سازمان ها در زمینه آموزش و توسعه هوش هیجانی کارکنان نه تنها به عنوان یک راهبرد فردی، بلکه به عنوان یک راهبرد سازمانی برای ارتقای سلامت روانی و بهره وری نیروی کار ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، استرس شغلی ، فرسودگی شغلی ، نقش تعدیل گری ، پیامدهای شغلی