تطبیق پیاده سازی رویکرد CDIO در برنامه های درسی نظام های آموزش و پرورش کشورهای جنوب شرقی آسیا

مقاله حاضر، با بررسی محتوای چند مقاله مرتبط با نظام های آموزش و پرورش در آسیای جنوب شرقی، تجربه چگونگی همکاری یکی از مدارس مطرح سنگاپور با موسسات آموزشی چند کشور در جنوب شرقی آسیا در اجرای رویکرد بین المللی CDIO برای نوسازی آموزش و پرورش با هدف آموزش دانش آموزان برای تبدیل شدن به فارغ التحصیلانی مدرن و کارآمد را به اشتراک می گذارد. این مقاله، در حقیقت، به اشتراک گذاشتن بهترین شیوه های آموزشی در آموزش و پرورش جنوب شرقی آسیا را با تمرکز بر برنامه ای شاخص با عنوان "چارچوب تصور، طراحی، اجرا و بهره برداری (CDIO) برای بازاندیشی آموزش مهندسی" و انگیزه به اشتراک گذاری تجربیات به دست آمده از طریق اجرا در مدرسه پلی تکنیک سنگاپور توضیح می دهد. لذا مقاله حاضر که با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد تحلیلی-تطبیقی نگاشته شده، پس از جمع آوری اطلاعات از سایت های معتبر اینترنتی، بر تجارب ۵ موسسه در ۴ کشور در اجرای CDIO در مدارس مربوطه شان، یعنی مدرسه چولالونگکورن و مدرسه فناوری راجامانگالا تانیابوری در تایلند، مدرسه علوم، VNU-HCM در ویتنام، مدرسه فناوری MARA در مالزی و مدرسه پلی تکنیک سنگاپور تمرکز داشته و اجمالا در مورد نیازهای پذیرش CDIO، رویکردهای اتخاذ شده، پیشرفت های صورت گرفته تا به امروز و همچنین مسائل و چالش های پیش رو بحث می کند. در نهایت، برخی از چالش های پیش رو و نکات کلیدی یادگیری از تجربه پیاده سازی CDIO را خلاصه نموده و به بررسی ایده هایی در مورد چگونگی همکاری مدارس مختلف در آینده می پردازد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، برنامه درسی ، مدرسه ، مهندسی ، CDIO