تاب آوری دیجیتال: مدیریت استرس و سلامت روان در عصر فناوری برای نسل جدید از دانش آموزان

این مقاله به بررسی مفهوم «تاب آوری دیجیتال» به عنوان چارچوبی ضروری برای مدیریت استرس و حفظ سلامت روان دانش آموزان نسل جدید در عصر فناوری می پردازد. با توجه به نفوذ عمیق فناوری های دیجیتال در زندگی و یادگیری، دانش آموزان امروزی در معرض چالش های منحصر به فردی مانند فرسودگی دیجیتال، اضطراب شبکه های اجتماعی، اطلاعات زدگی و احساس تنهایی هستند. تاب آوری دیجیتال به معنای ظرفیت افراد برای سازگاری مثبت، حفظ تعادل روانی و رشد در مواجهه با فشارهای مداوم فضای دیجیتال است. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ابتدا منابع استرس زای دیجیتال در محیط های آموزشی را شناسایی کرده و سپس راهبردهای عملی برای تقویت تاب آوری در سطوح فردی (مثل تنظیم مصرف دیجیتال، سواد عاطفی-دیجیتال)، آموزشی (ایجاد محیط های یادگیری حمایتی، ادغام آموزش مهارت های روان شناختی) و سیستمی (نقش سیاست گذاران، خانواده ها و پلتفرم ها) ارائه می دهد. تاکید اصلی بر مداخله های پیشگیرانه و توانمندساز است که به دانش آموزان کمک می کند تا از فناوری به شکلی سالم و آگاهانه استفاده کنند. در نهایت، مقاله بر ضرورت بازتعریف آموزش در قرن بیست ویکم برای پرورش شهروندانی دیجیتال، تاب آور و از نظر روانی سالم تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری دیجیتال ، سلامت روان دانش آموزان ، استرس فناوری ، سواد دیجیتالی