بررسی ترکیبات آلی زیست تخریب پذیر

با توجه به افزایش نگرانی های زیست محیطی ناشی از تجمع پسماندهای پلیمری، توسعه و به کارگیری ترکیبات آلی زیست تخریب پذیر در دهه های اخیر شتاب چشمگیری یافته است. این ترکیبات که عمدتا شامل پلیمرهای طبیعی و سنتزی هستند، پس از پایان عمر مفید توسط میکروارگانیسم ها به محصولاتی بی خطر مانند آب، دی اکسیدکربن و زیست توده تجزیه می شوند. عوامل متعددی از جمله ساختار شیمیایی، وجود گروه های عاملی قابل هیدرولیز، توزیع وزن مولکولی و شرایط محیطی بر سرعت و مکانیسم تخریب این مواد تاثیرگذارند. کاربردهای گسترده این مواد در صنایع بسته بندی، کشاورزی (کودهای کندرها)، پزشکی (حامل های دارو، بخیه ها) و تولید کالاهای مصرفی یک بارمصرف، جایگزین مناسبی برای مواد مصنوعی پایدار محسوب می شوند. با این وجود، چالش هایی از قبیل کنترل دقیق نرخ تخریب، حفظ خواص مکانیکی مطلوب و هزینه تولید بالاتر هنوز نیازمند تحقیقات گسترده تر است. این مقاله به بررسی جامع انواع ترکیبات آلی زیست تخریب پذیر، مکانیسم های تخریب، روش های ارزیابی، زمینه های کاربردی و همچنین چشم اندازهای آتی در این حوزه می پردازد.

کلیدواژه ها:

ترکیبات آلی ، زیست ، تخریب پذیر