مقایسه ی اشعار عاشقانه ی نزار قبانی با اشعار عاشقانه ی نظامی گنجوی(در لیلی و مجنون و فرهاد و شیرین)

این مقاله به بررسی تطبیقی اشعار عاشقانه نزار قبانی و نظامی گنجوی با تمرکز بر دو اثر برجسته آنان، یعنی «لیلی و مجنون» و «فرهاد و شیرین» می پردازد. با وجود فاصله تاریخی و فرهنگی قابل توجه، هر دو شاعر عشق را به عنوان محوری اساسی در آثار خود بازنمایی می کنند، اما با رویکردهایی متمایز. نظامی گنجوی در بستر سنت عرفانی و ادبیات کلاسیک فارسی، عشقی آرمانی، رمزآلود و اغلب همراه با رنج و گذشت را به تصویر می کشد. در آثار وی، عشق نیرویی متعالی است که شخصیت ها را پالایش می دهد و مرزهای هستی مادی را درمی نوردد. در مقابل، نزار قبانی، شاعر مدرن عرب، با زبانی بی پروا و زمینی، عشق را در پیوند تنگاتنگ با زندگی روزمره، جسمانیت، و واقعیت های اجتماعی و سیاسی معاصر قرار می دهد. عشق در نگاه او پدیده ای انقلابی، اعتراضی و بی پروا در برابر سنت های دست و پاگیر است. این پژوهش از طریق مقایسه این دو دیدگاه، به تحلیل وجوه اشتراک و افتراق در مفاهیمی چون معشوق، زبان عشق، نقش جامعه و جایگاه زن در رابطه عاشقانه می پردازد و نشان می دهد که چگونه بسترهای فرهنگی و تاریخی متفاوت، منجر به خلق دو جهان بینی شاعرانه متمایز در پرداختن به یک موضوع جهان شمول شده است.

کلیدواژه ها:

نزار قبانی ، نظامی گنجوی ، شعر عاشقانه ، مقایسه تطبیقی