تجزیه و تحلیل حق صلح در اسناد بین المللی حقوق بشر

هدف پژوهش حاضر بررسی حق صلح در اسناد حقوق بشری است. صلح به معنی کوشش برای ایجاد جامعه ای برابر است که در آن جامعه به کرامت انسانی احترام گذاشته شود و افراد جامعه در آن بتوانند نیازهای فیزیکی و اجتماعی خود را به صورت مسالمت آمیز برطرف کنند. صلح به عنوان کامل ترین حق بشریت است که ظهورهای مختلفی در ابعاد گوناگون دارد. بارزترین اثر صلح جلوگیری از خشونت و درگیری می باشد و یکی از علت های ایجاد سازمان ملل متحد رسیدن به این هدف متعالی است. برای نائل شدن به حق صلح به عنوان کاربردی ترین حق بشری مستلزم شروط و مقدماتی است که شامل حقوق اقتصادی و اجتماعی و مدنی و سیاسی و آزادی بشری و حقوق مساوی افراد مختلف در جامعه می باشد که برای رسیدن به صلح نیازمند اجرای این پیش شرط ها هستند. سوال اصلی پژوهش حاضر این گونه است که بررسی حق صلح در اسناد بین المللی حقوق بشری به چه نحو است و روش بکار گرفته در این مقاله نیز توصیفی و تحلیلی است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که صلح، یک مفهوم چند بعدی دارد که در تفسیرهایی که اخیرا از منشور ملل متحد به عمل آمده، حقوق بشر، دارای جایگاهی ویژه است. در مقدمه و اصول منشور ملل متحد، ارتقاء حقوق بشر، احترام به شان، منزلت و کرامت انسانی جزء رسالت اصلی همه دولتها ذکر شده است؛ بنابراین امروزه نقض حقوق بشر در هر جایی می تواند تهدیدی برای امنیت و صلح تلقی شود.

کلیدواژه ها:

صلح ، آشتی ، دوستی ، حقوق ، حقوق بشر ، حقوق بین المللی