تجزیه و تحلیلی بر دکترین نامحدود بودن صلاحیت شورای امنیت

شورای امنیت یکی از ارگان های سازمان های ملل متحد است که وظیفه پاسداری از صلح و امنیت بین المللی را به عهده دارد. این اهمیت بدان دلیل است که شورای امنیت قادر است، تصمیمات لازم الاجرایی در چارچوب منشور ملل متحد اخذ و تمامی دول عضو را متعهد به اجرای آن نماید. با بررسی عملکرد شورای امنیت درمی یابیم که هر چند شورا، ظاهرا در حدود اختیارات و ساختار موجود عمل کرده است، ولی از رویکرد کلی قطعنامه های شورا، این امر آشکار می شود که شورا اگر چه در جهت اهداف منشور عمل کرده است ولی گاهی به علت فقدان تعاریف دقیق از مفاهیم کلیدی مانند صلح و امنیت و تجاوز و مفاهیم حقوق بشردوستانه، حقوق بشر و تروریسم، دامنه و حدود اختیارات شورا با ابهامات و سوء برداشت هایی همراه بوده است. از این رو، حیطه ی صلاحیت شورای امنیت، فصول شش و هفت و هشت و دوازده منشور و شرایط مذکور در ماده ی ۲۴ و اختیارات ضمنی شورا در چهارچوب اصول و اهداف منشور است، که شورا در اجرای آن گاهی با چالش هایی مواجه بوده است. بررسی حیطه اختیارات و صلاحیت های شورای امنیت با رویکردی جدید می تواند باعث تقویت نقش شورای امنیت و افزایش کارایی شورا در ایفای وظایف خویش باشد. در این راستا پژوهش پیش رو درصدد پاسخ به این پرسش اصلی است که عملکرد و نقش دکترین نامحدود بودن صلاحیت شورای امنیت در این نهاد چگونه است؟ در این نوشتار از روش توصیفی-تحلیلی بهره گرفته است.

کلیدواژه ها:

دکترین ، شورای امنیت ، حقوق بین الملل ، صلح ، عملکرد