بازشناسی و تحلیل انتقادی منش معلمی از منظر اخلاق مراقبتی

هدف این پژوهش، بازشناسی و تحلیل انتقادی منش معلمی از منظر اخلاق مراقبتی است. این پژوهش که به روش تحلیلی-استنتاجی صورت گرفته، ابتدا مفاهیم و مولفه ­های مرتبط با منش معلمی، در دو بعد آموزشی و تربیتی واکاوی و بازشناسی شده اند. سپس مضامین اخلاق مراقبتی به طور کلی و مضامین مربوط به حوزه تعلیم و تربیت به طور ویژه مورد ارزیابی قرار گرفته است. کلیات مولفه های منش معلمی مبتنی بر اخلاق مراقبتی، در بعد آموزشی، تنوع در ارائه محتوا، آسان گیری در آموزش، آموزش بر اساس نیاز فراگیران ، … و در بعد تربیتی، شامل؛  الگو بودن، تعهد و مسئولیت، اعتماد، فروتنی،  ….می باشد. در مرحله نقد و ارزیابی منش معلمی، ابتدا به انتقادات برخی از صاحبنظران نسبت به مضامین کلی اخلاق مراقبتی اشاره شده که شامل مواردی همچون؛ نفی جهانشمولی، نادیده گرفتن عدالت و خودمختاری و ذات گرایی و ....می باشد و سپس در نقد مولفه های آموزشی و تربیتی منش معلمی می توان به ایجاد وابستگی عاطفی، دشواری اجرای آن در کلاس های پر جمعیت و محدودیت های ساختاری در اجرای آن...... اشاره شده است. تحلیل ها نشان می دهد که رویکرد مراقبتی در تدریس، به زعم نادینگز،  موجب ایجاد فضایی برای مراقبت و گسترش فضای اخلاقی و حفظ و تداوم روابط مراقبت و اعتماد با دانش آموزان است که عناصر اصلی آن، شامل گوش دادن، گفتگو، تفکر انتقادی، پاسخ تاملی و ایجاد ارتباطات متفکرانه بین رشته ها،  و خود زندگی می شود. از سویی مضامین اخلاق مراقبتی نیز دارای ویژگی هایی  همچون مهرورزی به دیگران،، موقعیت مداری، جزئی نگری، متعهد بودن به رفع نیاز دیگری است که دقت نظر و کاربرد صحیح آن در کنار آموزه های دینی و فرهنگی و هماهنگی و انسجام ساختاری، می تواند موجب افزایش انگیزه برای تحصیل و ایجاد حس اعتماد و امنیت خاطر میان دانش آموزان گردد. . بازشناسی مولفه های منش معلمی نیز، نشان دهنده توجه ویژه اخلاق مراقبتی به بعد آموزشی و تربیتی فراگیران به صورت توامان است. زیرا اخلاق­مندی، توجه و حمایت عاطفی معلم در کنار تخصص و مهارت می تواند تاثیر بسزایی بر عملکرد دانش آموزان و ایجاد همدلی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی : اخلاق مراقبتی ، منش آموزشی معلمی ، منش تربیتی معلمی ، مراقبت