تاثیر تمرینات مقاومتی و استقامتی بر سطوح تری گلیسرید، کلسترول و آپولیپوپروتئین A-۱ در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲: یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده

هدف: دیابت نوع ۲ در زنان میانسال شایع است و باعث اختلال در استفاده انسولین، افزایش قندخون و مشکلات لیپیدی می شود. تغییرات هورمونی یائسگی، چاقی و کم تحرکی ریسک ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند. این مطالعه کارآزمایی تصادفی کنترل شده با هدف مقایسه تاثیر هشت هفته تمرینات مقاومتی و استقامتی بر سطوح تری گلیسرید، کلسترول تام و آپولیپوپروتئین A-۱ در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد. مواد و روش‫ها: شصت زن مبتلا به دیابت نوع ۲ با میانگین سنی ۶۳/۷ ±۸۷/۵۰ سال به طور تصادفی در سه گروه (هر گروه ۲۰ نفر) شامل تمرین مقاومتی، استقامتی و کنترل تقسیم شدند. معیارهای ورود آزمودنی ها به پژوهش شامل نداشتن سابقه بیماری قلبی عروقی، نداشتن فعالیت بدنی منظم و مصرف داروی مشابه برای کنترل دیابت بود. گروه های مداخله تحت برنامه های تمرینی ساختاریافته، سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته قرار گرفتند. شاخص های متابولیک شامل قندخون ناشتا، شاخص توده بدنی، تری گلیسرید، کلسترول تام و آپولیپوپروتئین A-۱ در ابتدا و پایان مطالعه اندازه گیری شدند. یافته‫ها: در هر دو گروه تمرین مقاومتی و استقامتی به طور معنا داری قندخون ناشتا (۰۱/۰=P)، شاخص توده بدنی (۰۳/۰=P) و تری گلیسرید (۰۳/۰=P) در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت، اما تغییر معنا داری در کلسترول تام و آپولیپوپروتئین A-۱ مشاهده نشد (۰۵/۰تری گلیسرید را در زنان میان سال مبتلا به دیابت نوع ۲ بهبود می بخشند. این نتایج نشان دهنده کارایی هر دو نوع تمرین در کنترل بهتر قندخون و بهبود ترکیب بدن است و می تواند به عنوان بخشی از درمان های غیردارویی به کار رود؛ با این حال، برای بررسی دقیق تر اثرات بر سایر شاخص های لیپیدی مثل آپولیپوپروتئین A-۱، انجام مطالعات طولانی تر با نمونه های بزرگ تر توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

دیابت نوع ۲ ، تمرین مقاومتی ، تمرین استقامتی ، تری گلیسرید ، کلسترول تام