۱۱.سنجش کارایی راهبردهای مدیریتی بر بهبود زیست پذیری شهری در کلان شهر تبریز

زمینه و هدف: زیست پذیری شهری در سال های اخیر به یکی از مباحث محوری در حوزه برنامه ریزی و مدیریت شهری تبدیل شده است. دلیل این امر آن است که گسترش و تراکم روزافزون شهری فشار بیشتری بر فضای محدود، منابع و محیط زیست وارد می کند و ظرفیت شهرها را برای حفظ کیفیت مناسب زندگی کاهش می دهد. هدف این پژوهش، سنجش کارایی راهبردهای مدیریتی بر بهبود زیست پذیری در مناطق ۱ و ۱۰ کلان شهر تبریز است.روش شناسی: روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها با استفاده از پرسش نامه گردآوری شده است. تحلیل شاخص های کمی در محیط نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمون T و تحلیل رگرسیونی به روش گام به گام صورت گرفته است.نتایج و یافته ها: نتایج پژوهش نشان می دهد که منطقه ۱ در ابعاد مختلف مدیریت شهری از جمله خدمات شهری (۳.۰۲)، حکمروایی (۳.۰۶)، سرمایه گذاری (۳.۰۷) و فرهنگی-اجتماعی (۲.۷۵) عملکرد بهتری نسبت به منطقه ۱۰ دارد. همچنین، شاخص های زیست پذیری در منطقه ۱ شامل اقتصادی (۲.۸۴)، اجتماعی (۳.۷۲), کالبدی (۳.۸۲) و زیست محیطی (۳.۶۸) در مقایسه با منطقه ۱۰ که در ابعاد مدیریت شهری و زیست پذیری مقادیر پایین تری دارد، بیانگر وضعیت مطلوب تر این منطقه است. یافته ها نشان می دهد که رابطه معناداری بین کیفیت مدیریت شهری و ارتقای سطح زیست پذیری وجود دارد و بازنگری در سیاست های مدیریتی و برنامه ریزی متوازن و عدالت محور برای ارتقای کیفیت زندگی شهری در مناطق کم برخوردار ضروری است.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، زیست پذیری ، تبریز ، شاخص ها