پدیدارشناسی "زمان-زیست" در جامعه شهری اردبیل

شهر واقعیتی معنایی و زیستنی دارد. زمان برای انسان-در-شهر امروزین معنای یکسان و خطی صرف، همچون آن چیزی که در مدرنیته بدان رسیده می شد، ندارد. این حمل معنای مختلف توسط شهروندان مسلما در زیست روزمره آن ها در یک هم بستگی درونی، جلوه های متفاوتی دارد. هدف پژوهش حاضر پدیدارشناسی زیست روزمره شهروندان اردبیلی در تطابق با فهم شان از زمان است. در این تحقیق از طرح تریالکتیکی تولید فضا برای پدیدارشناسی جامعه شهری اردبیل بهره برده می شود. گفتنی ست تزهای سه گانه آینده در گذشته به مثابه زیست در تناسب عمودی، آینده در روال خطی به مثابه زیست در تناسب افقی، و زیست ریتمیک به مثابه آینده در حال، جامعه شهری اردبیل را روشن می سازند. این زیست روزمره شهروندان متناسب با زمان درونی شده امکان تحقق و بروز زیست جهان هایی را می دهد که جامعه شهری امروزی را دچار تکثر در وحدت معنایی کرده است.

کلیدواژه ها:

اردبیل ، پدیدارشناسی ، زمان ، زیست روزمره ، شهر