بررسی اثربخشی تئاتر درمانی بر هوش اخلاقی دانش آموزان سوم ابتدایی

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی تئاتر درمانی بر هوش اخلاقی دانش آموزان سوم ابتدایی بود.

روش: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و طرح آن پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. اجرای پیش آزمون و پس آزمون در هر دو گروه تحت شرایط یکسان و در یک زمان صورت گرفت. گروه آزمایش در این طرح در معرض متغیر مستقل (تئاتر درمانی) قرار میگیرد و گروه کنترل در معرض متغیر مستقل قرار نمی گیرد. جامعه آماری شامل کودکان دبستانی منطقه ۴ تهران بودند که از میان آن ها کودکان ۸ تا ۹ سال به صورت تصادفی انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد هوش اخلاقی کودکان بود که توسط امینی مقدم و همکاران (۱۳۹۷) طراحی شده بود. برای پایایی ابزار نیز از روش ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که مقدار آن ۸۹/۰ شد. برای مقایسه نمرات قبل و بعد از تئاتردرمانی از تحلیل کواریانس استفاده شد و داده ها توسط نرم افزار SPSS^۲۱ مورد تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: یافته ها نشان داد که هوش اخلاقی دانش آموزانی که در جلسات تئاتر درمانی شرکت کرده اند، به طور معنی داری بالاتر از دیگر دانش آموزانی که در جلسه شرکت نداشته اند( ۰۰۰/۰ =Sig.، ۴/۷۷= F ). به عبارتی می توان با انجام روش تئاتر درمانی، هوش اخلاقی دانش آموزان افزایش یافته است. همچنین ابعاد هوش اخلاقی نیز نشان داد که دانش آموزانی که در جلسات تئاتر درمانی شرکت کرده اند به طور معنی داری بالاتر از دیگر دانش آموزانی که در جلسه شرکت نداشته اند.

نتیجه گیری: بنابراین تئاتر درمانی می تواند در بهبود هوش اخلاقی نقش داشته باشد از این رو، برنامه ریزان می توان با استفاده از این روش زمینه رشد اخلاقی کودکان را فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

تئاتر درمانی ، هوش اخلاقی ، دانش آموزان.