جایگاه حفاظتی Nepeta sahandica، گونه ای انحصاری از شمال غرب ایران

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 149

فایل این مقاله در 5 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IRNAT-10-5_010

تاریخ نمایه سازی: 20 اسفند 1404

چکیده مقاله:

جنسL.  Nepeta از بزرگ ترین جنس های خانواده نعنا (Lamiaceae) در ایران به شمار می رود. ایران، با بیش ترین تنوع و فراوانی گونه ها، یکی از مراکز تنوع و گونه زایی این جنس در جهان است. حدود ۵۴درصد از گونه های Nepeta در ایران انحصاری هستند که تعدادی از آن ها، پراکندگی محدودی دارند و تنها در یک استان مشاهده می شوند، این گونه ها بسیار نادر و از نظر حفاظتی بسیار آسیب پذیر هستند. گونه پونه سای سهندی Nepeta sahandica یکی از گونه های نادر ایران است که رویشگاه های محدودی در شمال غرب ایران در استان های آذربایجان شرقی و در ارتفاعات ۳۶۶۵-۳۰۰۰ متری در کوه سهند در مسیر قله کمال تا قله اصلی و نیز در استان اردبیل، کوه آق داغ و در ارتفاع ۳۰۰۰-۳۳۰۰ متری دارد. جایگاه حفاظتی این گونه بر اساس دستورالعمل اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN) بررسی شد. مجموع مساحت تحت اشغال (AOO) در دو استان، ۴۴/۱ کیلومتر مربع و محدوده پراکندگی یا محدوده حضور آن (EOO)، ۷/ ۱۰۳کیلومتر مربع، برآورد و «در بحران انقراض (CR)» معرفی شد. با توجه به محدود بودن رویشگاه و آسیب پذیری این گیاه، حفاظت در رویشگاه اصلی، توسط ارگان های مرتبط ضروری است و باید در اولویت قرار گیرد. حفاظت خارج از رویشگاه از طریق نگهداری بذر این گونه در بانک ژن منابع طبیعی کشور و کاشت بذر و پرورش آن در ایستگاه های تحقیقاتی با اقلیم مرتبط و باغ گیاه شناسی ملی ایران و نیز بازکاشت آن در رویشگاه های طبیعی، می تواند به حفاظت و احیای این گونه کمک نماید.

کلیدواژه ها:

پهنه های کوهسری ، فلور ایران ، سهند ، دامنه های واریزه ای

نویسندگان

حمیده فخررنجبری

پژوهشگر، بخش تحقیقات جنگل ها، مراتع و آبخیزداری، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، تبریز، ایران

زیبا جم زاد

استاد پژوهش، بخش تحقیقات گیاه شناسی، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، تهران، ایران

محمود بیدارلرد

استادیار، بخش تحقیقات جنگل ها، مراتع و آبخیزداری، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، ایران

عادل جلیلی

استاد پژوهش، بخش تحقیقات گیاه شناسی، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، تهران، ایران

ناصر کاسبی

استادیار، بخش تحقیقات جنگل ها، مراتع و آبخیزداری، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، رشت، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • بیدارلرد، م. و جم زاد، ز.، ۱۳۹۸. جایگاه حفاظتی گونه ...
  • پورمیرزایی، ا.، جم زاد، ز.، جلیلی، ع. و غنچه پور، ...
  • جم زاد، ز. و جلیلی، ع.، ۱۳۹۵ .طرح تعیین جایگاه ...
  • حیدری ریکان، م.، رحیم دخت، ر.، ییلاقی، ش.، جم زاد، ...
  • نمایش کامل مراجع