نوبهار، رقم جدید جو آبی مناسب کشت در اقلیم گرم و مرطوب شمال کشور

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 108

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_RAFHC-14-2_001

تاریخ نمایه سازی: 17 اسفند 1404

چکیده مقاله:

رقم جو نوبهار با شجره GOB/Aleli//Canela/۳/Arupo*۲/Jet/۴/Arupo/K۸۷۵۵//Mora در سال زراعی ۸۷-۱۳۸۶ از طریق مواد ژنتیکی خزانه مشاهده ای بین المللی جو (۳۵th IBON) مرکز بین المللی تحقیقات ذرت و گندم (CIMMYT) وارد کشور شد و با توجه به عملکرد بالا و صفات مطلوب زراعی مورد گزینش قرار گرفت. نتایج آزمایش های مقایسه عملکرد مقدماتی، پیشرفته و امیدبخش و همچنین آزمایش های تحقیقی-ترویجی لاین های جو در اقلیم گرم و مرطوب شمال کشور نشان داد که رقم جو نوبهار علاوه بر مقاومت به خوابیدگی و تعداد پنجه بالا، از نظر عملکرد دانه و سایر خصوصیات زراعی نیز برتری قابل ملاحظه ای نسبت به شاهدهای صحرا و دشت داشت. در آزمایش مقایسه عملکرد ارقام امید بخش جو در سال های زراعی ۹۲-۱۳۹۰ در ایستگاه های مغان و گنبد، این رقم با میانگین عملکرد ۵۳۰۹ کیلوگرم در هکتار نسبت به رقم شاهد صحرا با عملکرد ۴۸۶۳ کیلوگرم در هکتار دارای ۴۴۶ کیلوگرم در هکتار (۹ درصد) برتری عملکرد بود. جو نوبهار رقمی بهاره با سنبله دو ردیفه، دارای تراکم سنبله متوسط، ارتفاع ساقه متوسط (۹۰ سانتی متر)، پنجه زیاد و حجم علفی بیشتر نسبت به شاهد صحرا، وزن هزاردانه بالا (۵۱ گرم) و همچنین دارای واکنش مقاوم تا نیمه مقاوم نسبت به سفیدک پودری و لکه نواری قهوه ای و واکنش کاملا مقاوم نسبت به لکه توری جو است. میانگین پروتئین این لاین ۱۱/۵ درصد است که نشان دهنده کیفیت بالای آن از نظر علوفه می باشد. با توجه به صفات برتر این رقم نسبت به ارقام جو تجاری موجود در اقلیم گرم و مرطوب شمال کشور مانند صحرا و دشت، انتظار می رود رقم نوبهار در سطح وسیعی از مزارع کشاورزان این اقلیم مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

جو ، بیماری لکه قهوه ای نواری ، اقلیم گرم و مرطوب ، ورس ساقه

نویسندگان

حبیب اله قزوینی

استاد، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.

ایرج لک زده

محقق، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران.

شیر علی کوهکن

استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، زابل، ایران.

مهدی جباری

محقق، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران.

حسینعلی فلاحی

استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.

علی براتی

دانشیار، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.

احمد رضا کوچکی

استادیار، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.

کمال شهبازی هومونلو

استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مغان، ایران.

رضا اقنوم

دانشیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران.

صفر علی صفوی

دانشیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مغان، ایران.

سیروس طهماسبی

دانشیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران.

(شادروان) حسن خانزاده

استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مغان، ایران.

معرفت قاسمی کلخوران

استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مغان، ایران.

حمید رضا نیکخواه

دانشیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران.

عبدالکریم ذاکری

استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران.

محمدعلی دهقان

استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.

نصرت اله طباطبایی فرد

محقق، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران.

محمد دالوند

محقق، بخش تحقیقات گیاه پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرم آباد، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Anonymous. ۲۰۲۵a. Agricultural Statistics, Vol. ۱, Crop plants, Cropping year ...
  • Anonymous. ۲۰۲۵b. FAOStat. FAO, Italy. Retrieved Dec. ۱۶, ۲۰۲۵ from ...
  • Martinez-Vazquez, P. ۲۰۱۶. Crop lodging induced by wind and rain. ...
  • Smedegaard- Petersen, V., and Jorgensen, J. ۱۹۸۲. Resistance to barley ...
  • نمایش کامل مراجع