اثر محرک دفاعی فسفیت پتاسیم بر گیاهچه های برنج علیه Pyricularia oryzae و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی

بلاست، با عامل Pyricularia oryzae از بیماری های مهم برنج است که سالانه موجب کاهش عملکرد محصول می شود. یکی از شیوه های کنترل بیماری، استفاده از قارچکش­ها است که خطراتی برای انسان و محیط زیست دارد. از این رو، استفاده از القا کننده های مقاومت سازگار با محیط زیست، نظیر فسفیت، می تواند مصرف سموم شیمیایی را کاهش دهد و از طریق مقاومت القایی باعث افزایش مقاومت در گیاه ­شود. در این پژوهش، اثر محرک دفاعی فسفیت پتاسیم بر کاهش بیماری بلاست و فعالیت آنزیم های کاتالاز، پراکسیداز و سوپراکسیددیسموتاز به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد. نمونه های برگی از گیاهچه های تیمار شده با فسفیت پتاسیم و شاهد در زمان های صفر، ۴۸، ۹۶ و ۱۴۴ ساعت پس از مایه زنی بیمارگر تهیه شدند. در این بررسی، فسفیت پتاسیم منجر به کاهش معنی دار شدت بیماری تا ۴۸ درصد گردید. همچنین، فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی در گیاهان تیمارشده نسبت به گیاهان شاهد در همه بازه های زمانی بیشتر بود. بیشترین میزان فعالیت آنزیم کاتالاز ( protein۱-U mg ۶۹/۴)، ۴۸ ساعت پس از مایه زنی با بیمارگر و کمترین میزان فعالیت آن در گیاهان شاهد ( protein۱-U mg ۶۲/۱) و در روز ششم مشاهده شد. بیشترین فعالیت آنزیم های پرکسیداز ( protein۱-U mg ۲۷۷/۶۲) و سوپراکسیددیسموتاز ( protein۱-U mg ۱۷/۲۴۶)، به ترتیب با ۳۸/۱ و ۳۰/۱ برابر افزایش نسبت به شاهد، در ۱۴۴ ساعت بعد از مایه زنی بوده است. یافته ها نشان می دهد که پیش تیمار فسفیت پتاسیم می تواند با القای فعالیت آنزیم های مرتبط با دفاع، موجب افزایش مقاومت گیاهچه های برنج شود و جهت مدیریت بیماری بلاست موثر به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

بلاست برنج ، پراکسیداز ، کاتالاز ، مقاومت القایی