تاثیر مایه زنی قارچ ریشه های آربوسکولار بر پوسیدگی آرمیلاریایی ریشه نهال های پسته در شرایط تنش شوری
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 74
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJPPS-56-1_003
تاریخ نمایه سازی: 16 اسفند 1404
چکیده مقاله:
پوسیدگی آرمیلاریایی ریشه و شوری از مهمترین تنش های زنده و غیرزنده در باغ های پسته محسوب می شود که می توانند خسارت اقتصادی قابل توجهی را به همراه داشته باشد. همزیستی قارچ ریشه های آربوسکولار می تواند موجب افزایش تحمل گیاهان به شوری و عوامل بیماریزا گردد. در تحقیق حاضر، تاثیر مایه زنی مخلوط سه گونه قارچ ریشه آربوسکولار Claroideoglomus etunicatum،Funneliformis mosseae ، Rhizophagus irregularis بر بیماری پوسیدگی آرمیلاریایی ریشه و طوقه، ویژگی های رشدی و بیوشیمیایی نهال های پسته احمدآقایی در چهار سطح شوری صفر، ۱۲۰۰، ۲۴۰۰ و ۳۶۰۰ میلی گرم کلریدسدیم در کیلوگرم خاک بررسی شد. در بالاترین سطح شوری، مایه زنی قارچ ریشه های آربوسکولار توانست وزن خشک اندام هوایی، ریشه، سطح برگ، ارتفاع، غلظت کلروفیل، پرولین و قندهای محلول را به طور معنی داری به میزان ۷/۵۶، ۱/۹۴، ۲۵، ۱۱، ۹/۱۵۲، ۵/۱۸۸ و ۱/۹۹ درصد در مقایسه با گیاهان مایه زنی شده با بیمارگر افزایش دهد. گرچه شوری موجب افزایش معنی دار کلنیزاسیون بیمارگر در ریشه و مرگ و میر نهال های پسته گردید اما در حضور قارچ ریشه های آربوسکولار، این دو ویژگی در کلیه سطوح شوری به طور معنی داری کاهش یافت به طوری که در بالاترین سطح شوری، درصد کلنیزاسیون بیمارگر در ریشه از ۸/۸۶ به ۹/۶۷ درصد و مرگ و میر نهال ها از ۸/۹۳ به ۸/۶۸ درصد رسید. در مجموع، نتایج این تحقیق نشان داد که مایه زنی قارچ ریشه های آربوسکولار در ریشه نهال های پسته با بهبود ویژگی های رشدی و بیوشیمیایی و کاهش کلنیزاسیون بیمارگر در ریشه، می تواند یکی از راهکارهای موثر در کاهش اثرات مخرب شوری و افزایش تحمل نهال های پسته به پوسیدگی آرمیلاریایی باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محبوبه آفروشه
گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
ناصر رادمان
گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
امیرحسین محمدی
پژوهشکده پسته، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رفسنجان، ایران
عبدالحسین طاهری
گروه گیاهپزشکی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
مهدی فاطمی
گروه آب و خاک، معاونت برنامه ریزی سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی، مشهد. ایران
مهدی پیرنیا
گروه بیماری شناسی گیاهی ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :