میکروپلاستیک ها در آب آشامیدنی و روش های حذف آن

میکروپلاستیک‎ها (MP) به دلیل توزیع سریع شان در محیط های مختلف و اثرات سمی که می توانند بر موجودات زنده ایجاد کنند، به عنوان آلاینده های نوظهور در نظر گرفته شده و به یک مشکل بزرگ زیست محیطی در جهان تبدیل شده اند. با توجه به اینکه حضور گسترده آن ها تهدیدی بالقوه برای اکوسیستم ها است، کنترل و کاهش توزیع آن ها در محیط های مختلف و رفع آلودگی های موجود بایستی مورد توجه قرار گیرد. در حال حاضر، روش های متعددی برای حذف میکروپلاستیک ها توسعه یافته اند. روش حذف به کمک روش های فیلتراسیون دارای راندمان حذف متفاوتی است، اما به دلیل گرفتگی غشا و نیاز به تعویض فیلتر، هزینه نسبتا بالایی دارد. روش جذب و جداسازی مغناطیسی یک روش حذف ساده است. با این حال، جاذب های افزوده شده ممکن است باعث آلودگی ثانویه شوند. مشکل مشابهی از نظر پساب شیمیایی در تصفیه به روش انعقاد و اکسیداسیون وجود دارد. در مقابل، تجزیه بیولوژیکی و بیوراکتورها اغلب راندمان تخریب پایینی دارند. در این بررسی، به معرفی میکروپلاستیک ها، روش های نوین اندازه گیری در آب آشامیدنی و روش های پیشرفته حذف آن از آب آشامیدنی با تکیه بر روش های سازگار با محیط زیست پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

میکروپلاستیک ، روش های حذف ، اندازه گیری ، سازگار با محیط زیست ، فیلتراسیون