راهکارهای کاهش اثرات زیست محیطی در تاسیسات نمک زدایی دریایی

نمک زدایی آب دریا یکی از راهکارهای کلیدی برای تامین آب شیرین در مناطق خشک و نیمه خشک است، اما پیامدهای زیست محیطی و انرژی بر بودن آن از چالش های اساسی محسوب می شود. این مقاله با رویکرد مروری-تحلیلی، فرآیندهای متداول نمک زدایی (ازجمله اسمز معکوس (RO) و فناوری های حرارتی) و اثرات جانبی مرتبط مانند تولید شورابه غلیظ، پسماندهای شیمیایی و تغییرات دما/شوری را بررسی می کند. سپس گزینه های مدیریتی شامل طراحی مناسب نقطه تخلیه، روش های دفع و بازیافت شورابه و یکپارچه سازی انرژی های تجدیدپذیر و سامانه های بازیافت انرژی بررسی می شوند. نتایج نشان می دهد که ترکیب بهینه فناوری (افزایش بازیافت، پیش تصفیه مناسب) و راهکارهای مدیریتی (ZLD، تزریق عمیق یا مخازن تبخیری در شرایط اقلیمی مناسب) می تواند اثرات محیطی را به طور چشمگیری کاهش دهد. همچنین استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر و بازیاب های انرژی در مقیاس صنعتی، هزینه های عملیاتی و انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش می دهد. پیشنهاد می شود سیاست گذاران و طراحان پروژه ها، ارزیابی جامع محیطی- انرژی را به عنوان الزام پیش نیاز طراحی لحاظ کنند تا پایداری بلندمدت سیستم تضمین شود.

کلیدواژه ها:

نمک زدایی ، شورابه ، اسمز معکوس ، ZLD ، انرژی های تجدید پذیر ، اثرات زیست محیطی