بررسی کیفیت منابع آب زیرزمینی (مطالعه موردی: آبخوان زرند)

جهان با مجموعه ای از معضلات کمی و کیفی فزاینده در زمینه آب در سطح محلی و منطقه ای مواجه است. منابع آب زیرزمینی به عنوان منابع استراتژیک هر کشور محسوب می شوند و توجه به کمیت و کیفیت این منابع به ویژه در مناطقی با اقلیم خشک و نیمه خشک مانند ایران، بسیار حائز اهمیت است. بررسی کیفی منابع زیرزمینی به دلیل ارتباط مستقیم با سلامت و کیفیت زندگی، این حساسیت را دو چندان می نماید. از این رو، در پژوهش حاضر نیز به مطالعه وضعیت کیفی منابع آب زیرزمینی زرند در استان کرمان پرداخته شد. برای مطالعه حاضر پس از تهیه آمار و اطلاعات مربوط به پارامترهای کیفی منابع آب زیرزمینی در محدوده آبخوان زرند، وضعیت عناصر کیفی با استاندارد بین المللی (WHO,۲۰۱۷) و استاندارد ملی مورد مقایسه و بررسی قرار گرفت. محاسبات در محیط اکسل و تهیه نقشه ها با استفاده از ArcGIS ۱۰.۸ انجام گرفت. این بررسی نشان داد که مقادیر متوسط TDS، EC، سدیم، منیزیم، کلسیم، سولفات (به جز سال های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۱) و کلر، بیش از حد مجاز بودند. صرفا pH و بی کربنات این منابع، در مقایسه با استانداردها، در محدوده مجاز مشاهده شدند. روند هر یک از آنیون ها و کاتیون ها نیز بررسی گردید. نتایج این بخش نشان داد سولفات و کلر روند نزولی محسوسی داشته که این روند کاهشی در سولفات شدیدتر بود. در بی کربنات نیز روند نزولی ولی با شیب ملایم تر مشاهده شد. در کاتیون ها نیز تماما روند کاهشی مشاهده گردید که این روند در سدیم نسبت به کلسیم و منیزیم شدیدتر بود. با توجه به نتایج، آب های این محدوده برای شرب مناسب نبوده و برای زراعت نیز در رده شور (۲۵٪ نمونه ها) و خیلی شور (۷۵٪ نمونه ها) دسته بندی شدند. این در حالی است که برای مصارف صنعتی نیز عمدتا رسوب گذار شناخته شدند (به غیر از یکی از نمونه ها که در دسته خورنده بود).

کلیدواژه ها:

آلودگی ، پارامترهای کیفی ، کیفیت آب ، ویلکاکس