راهبردهای نوین مدیریت بحران آب و بهینه سازی توزیع در مناطق با محدودیت مخازن ذخیره

این پژوهش با رویکردی کاربردی تحلیلی به بررسی مدیریت بحران و ارتقای تاب آوری شبکه های توزیع آب می پردازد. هدف اصلی آن ارزیابی علمی و نظام مند راهبردهایی است که بتوانند در شرایط کاهش منابع، خرابی تجهیزات یا افزایش ناگهانی مصرف، تداوم خدمت رسانی را تضمین کنند. برای این منظور، از ترکیب روش های کمی و مدیریتی استفاده شده است. در بخش کمی، شبیه سازی هیدرولیکی شبکه با نرم افزارهایی مانند EPANET و WaterGEMS به منظور تحلیل فشار، دبی، سطح مخازن و رفتار شبکه در سناریوهای بحران به کار رفته و نتایج با داده های SCADA کالیبره و اعتبارسنجی شده اند. همچنین، روش های بهینه سازی و تحلیل مونت کارلو برای تعیین بهترین ترکیب تصمیمات عملیاتی و کاهش عدم قطعیت استفاده گردید. در بخش مدیریتی، ابزارهایی چون تحلیل سود به هزینه (CBA) و تصمیم گیری چندمعیاره (MCDM) در انتخاب راهبردهای پایدار و متوازن میان ملاحظات فنی، اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی نقش داشته اند. یافته ها نشان می دهند که مخازن ذخیره و منابع پشتیبان، ستون های اصلی تاب آوری شبکه هستند و ترکیب اقدامات نرم افزاری مانند مدیریت فشار و زمان بندی پمپ ها با سرمایه گذاری محدود در زیرساخت های کلیدی، کاراتر و اقتصادی تر از توسعه مخازن بزرگ است. بر این اساس، پژوهش چارچوبی جامع برای بهینه سازی توزیع آب در شرایط بحران و ارائه راهکارهای هوشمند و چندسطحی پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، رفتار شبکه ، تصمیم گیری چند معیاره ، تاب آوری شبکه ، تحلیل سود به هزینه